Zbigniew Wróblewski

W dyskusjach wokół ochrony środowiska przyrodniczego niekiedy podnoszony jest problem moralnej odpowiedzialności za ochronę przyrody. O ile większość uczestników tych dyskusji zgadza się, co do konieczności takiej odpowiedzialności, o tyle w kwestii, dlaczego należy to czynić, poglądy są zróżnicowane. Jedni będą wskazywali, że należy chronić przyrodę ze względu na człowieka, inni, że ze względu na wartość przyrody. Nieco przewrotnie pytanie o początek naszej odpowiedzialności, przedstawił Sławomir Mrożek w następującym sformułowaniu:

  • Jeleń najwyższą wartością,
  • Mrówka to brzmi dumnie,
  • Jedyną miarą wszechrzeczy jest zając,
  • Naszym celem jest krowa.

Jeżeli zamiast jeleń, mrówka, zając, krowa powiemy człowiek – powyższe hasła przestają nas śmieszyć i traktujemy je poważnie. Dlaczego?

O tym pytaniu oraz o praktycznych konsekwencjach odpowiedzi na nie, traktuje etyka ekologiczna, która rzuca wyraźne światła na problem początku naszej odpowiedzialności za przyrodę.

 

dr hab. Zbigniew Wróblewski
adiunkt w Katedrze Filozofii Przyrody Ożywionej KUL, redaktor i autor dwóch monografii oraz wielu artykułów naukowych. Uwielbia podróże, słodycze (zwłaszcza ciasta), jest świetnym tancerzem i popularyzatorem nauki. Jego główne zainteresowania naukowe to:

  • filozofia przyrody ożywionej,
  • filozofia ekologiczna,
  • etyka ekologiczna,
  • bioetyka.
 Zbigniew Wróblewski

 

Autor: Andrzej Zykubek
Ostatnia aktualizacja: 14.03.2012, godz. 18:20 - Andrzej Zykubek