POPIELICA Glis glis (Linnaeus, 1766)
SYSTEMATYKA: rząd - gryzonie Rodentia, rodzina - pilchowate Gliridae
WYGLĄD: dość duży gryzoń o masie ciała 80 - 120 gramów. Długość ciała 13-18 cm, ogona 12-15 cm. Oczy duże, ciemne. Uszy wyraźnie widoczne. Ogon puszysty, popielaty, pełni rolę narządu równowagi. Futro na grzbiecie szare (popielate), na brzuchu jaśniejsze. Granica kolorystyczna między grzbietem i brzuchem wyraźna. Wzór zębowy 1 0 1 3. Silnie wykształcony grzebień potyliczny na czaszce.
DYMORFIZM PŁCIOWY: brak wyraźnych różnic w wyglądzie samca i samicy
TRYB ŻYCIA: gryzoń nadrzewny o typowo nocnej aktywności. Na ziemię schodzi rzadko. Gniazda zakłada w dziuplach lub skrzynkach lęgowych dla ptaków, czasem na strychach śródleśnych budynków. Na zimę popielice zapadają w hibernację, najczęściej w gniazdach podziemnych na głębokości kilkudziesięciu centymetrów. Zimują najczęściej samotnie, rzadziej samica z potomstwem. Ze snu wybudzają się bardzo późno - najczęściej w maju.
DIETA: owoce i nasiona drzew (czereśnie, jabłka, żołędzie, orzeszki bukowe, orzechy laskowe, nasiona grabu), wczesną wiosną pączki i młode liście drzew. Niewielki udział w diecie popielicy stanowią bezkręgowce, a także jaja i pisklęta ptaków.
ROZRÓD: silnie uzależniony od obfitości pożywienia - w latach z małą ilością nasion drzew popielice mogą nie przystępować do rozrodu. Ciąża trwa 30-32 dni, samica jeden raz w roku 1-11 młodych. Poród najczęściej w sierpniu. Młode otwierają oczy po ok. 22 dniach, gniazdo opuszczają po około 5 tygodniach. Dojrzałość płciową uzyskują zwykle w drugim roku życia.
ROZMIESZCZENIE: częstsza na południu Polski.
OCHRONA: ścisła ochrona gatunkowa, wymieniana na czerwonej liście IUCN - kategoria zagrożenia LC, załączniku III Konwencji Berneńskiej.
UWAGI: zwierzę to było wykorzystywane gospodarczo już od czasów starożytnego Rzymu - popielice tuczono i hodowano do celów kulinarnych, a z jej futra szyto ubrania i buty.
GALERIA
