filarska_1_400.jpg

 

Ur. 30 VI 1922 r. w Warszawie, zm. 3 IX 2007 r. w Warszawie. W 1940 r. zdała maturę na tajnych kompletach w Liceum im. Aleksandry Piłsudskiej na Żoliborzu. W czasie wojny działała w konspiracji (harcerski hufiec Żoliborz, Komenda Obszaru Warszawskiego Armii Krajowej, udział w Powstaniu Warszawskim). Po powrocie z obozu jenieckiego w Zeithain, w 1947 r. ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim z filologii klasycznej (przekład z komentarzem I Księgi Periegezy Pauzaniasza) i podjęła pracę w dziale Sztuki Starożytnej Muzeum Narodowego w Warszawie (inwentaryzowanie i organizowanie ekspozycji zbiorów rozproszonych w czasie wojny). W 1961 r. obroniła doktorat (Ozdoby i elementy dekoracji w szkle) na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1957-1969 była adiunktem w Zakładzie Archeologii Śródziemnomorskiej PAN, brała udział w misjach archeologicznych w Tell-Atrib (Egipt) i w Palmyrze (Syrii). W 1969 r. habilitowała się w Uniwersytecie Warszawskim (Studia nad dekoracjami architektonicznymi Palmyry). Od 1952 r. prowadziła wykłady z historii sztuki starożytnej w KUL, najpierw dla studentów filologii klasycznej, a od roku akademickiego 1964/1965 również dla studentów Sekcji Historii Sztuki. Od 1969 r. kierowała Katedrą Sztuki Starożytnej i Archeologii Klasycznej. Była opiekunką Koła Naukowego Studentów Historii Sztuki i grupy twórczej INOPS. W latach 1970-1972, 1975-1976, 1983-1984 kierowała Sekcją Historii Sztuki. Otrzymała stypendia naukowe w Louvain (1974, 1975, 1981), Rzymie (1979, 1984, 1990), Mediolanie (1988-1989). W 1987 r. otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego. Wprowadziła do programu studiów zajęcia z historii sztuki wczesnochrześcijańskiej. W latach 1971-1980 była zastępcą kierownika, a w 1981-1989 kierownikiem Międzywydziałowego Zakładu Badań nad Antykiem Chrześcijańskim (odpowiedzialna za tematykę archeologiczną). Od 1972 r. prowadziła zajęcia w Studium Archeologii Chrześcijańskiej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, a od 1987 r. kierowała tamtejszą Katedrą Archeologii Chrześcijańskiej Zachodu. Współpracowała z redakcją Encyklopedii Katolickiej. Była członkiem m.in. Polskiego Towarzystwa Filologicznego (od 1948 r.), Towarzystwa Naukowego KUL (od 1968 r.), Lubelskiego Towarzystwa Naukowego (od 1972 r.), Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN (od 1976 r.), Sekcji Patrystycznej przy Komisji Episkopatu Polski do Spraw Nauki Katolickiej, Rady Naukowej Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN. Współpracowała z Pontificio Istituto di Archeologia Cristiana w Rzymie. W roku 1995 została odznaczona prymasowskim orderem Ecclesiae populoque servitium praestanti. Najważniejsze publikacje: Szkła starożytne. Elementy dekoracji w szkle (t. I-II, Warszawa 1952-1962); Szkło piękne i użyteczne (Warszawa 1975); Początki architektury chrześcijańskiej (Lublin 1986); Początki sztuki chrześcijańskiej (Lublin 1985); Archeologia chrześcijańska (Warszawa 1999).

(„Roczniki Humanistyczne" 58 (2010), z. 4)

 

Filarska_-_21052013_014.jpg

 


 

Autor: Ireneusz Marciszuk
Ostatnia aktualizacja: 08.12.2014, godz. 15:33 - Ireneusz Marciszuk