Wozniakowski_-_21052013_006.jpg

 

 

profwozniakowski_400

prof. Jacek Woźniakowski (pozuje Andrzejowi Okińczycowi)

 

Urodził się w 1920 roku w Biórkowie (Miechowskie). Maturę zdał w 1938 roku w Rabce.
Po podchorążówce w Grudziądzu odbył kampanię wrześniową w 8. pułku ułanów; został wówczas ciężko ranny. W czasie okupacji pracował w przemyśle rolnym w różnych częściach Polski. Był żołnierzem Armii Krajowej. Po wojnie zamieszkał w Krakowie. Od roku 1945 studiował w Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w roku 1950 uzyskał magisterium z filologii polskiej.

Od najwcześniejszych powojennych lat był związany ze środowiskiem „Tygodnika Powszechnego" i miesięcznika „Znak"; w latach 1948-53 był sekretarzem redakcji pierwszego z tych pism, a w latach 1947-59 redaktorem naczelnym drugiego. Od roku 1959 przez wiele dekad pełnił funkcję dyrektora wydawnictwa „Znak".
Zawsze mający na uwadze dobro ogółu, często wypowiadał się na tematy polityczne i społeczne. Był uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu po stronie opozycji.
W roku 1952 rozpoczął w KUL-u wykłady z historii sztuki nowoczesnej i z historii estetyki. Tutaj też przeszedł kolejne szczeble kariery naukowej. Już na samym początku dał się poznać jako pedagog niekonwencjonalny, przede wszystkim otwarty i życzliwy studentom, stymulujący ich samoedukację i rozwój. Jego wiedza i przychylność dla studenckich inicjatyw decydująco wpłynęły na zawiązanie się i ukształtowanie profilu powstałej w końcu lat 50. w gronie studentów historii sztuki KUL Grupy Zamek, która odegrała znaczącą rolę w ogólnopolskim życiu artystycznym okresu „odwilży".
Odbył wiele podróży zagranicznych - m.in. jako korespondent mediów katolickich (w tym na trzecią sesję Soboru Watykańskiego II).
Tłumaczył literaturę angielską i francuską (w tym Sedno sprawy i Spokojnego Amerykanina Grahama Greena oraz Opowieść o dwóch siostrach Arnolda Bennetta).
Przede wszystkim jednak prof. Jacek Woźniakowski jest autorem kilku książek i licznych artykułów dotyczących problematyki szeroko pojętej kultury, w tym sztuk wizualnych i myśli o sztuce. Spośród publikacji książkowych sztuki dotyczą przede wszystkim takie pozycje, jak Co się dzieje ze sztuką? i Góry niewzruszone (wyd. polskie i niemieckie). Obok nich należy wymienić refleksje dotyczące kultury katolickiej (Czy kultura jest do zbawienia koniecznie potrzebna?) i relacje podróżnicze (Zapiski kanadyjskie, Laik w Rzymie i Bombaju). Współpracował także z „Zeszytami Literackimi", gdzie publikował krótkie eseje.

 

profwozniakowski_z_zona_400

prof. Jacek Woźniakowski z żoną

 


Autor: Marcin Lachowski
Ostatnia aktualizacja: 21.05.2013, godz. 18:31 - Ireneusz Marciszuk