Ur. 23 IV 1920 r. w Biórkowie. Prawnuk Henryka Rodakowskiego, jednego z najwybitniejszych malarzy polskich XIX w. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939, żołnierz AK, człowiek ogromnej wiedzy i kultury, wybitny erudyta, znakomity wydawca i organizator.
Na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim pracował od 1952 do 1990 r. W 1971 r. (wraz z prof. dr hab. Andrzejem Ryszkiewiczem) inicjator utworzenia Katedry Historii Sztuki Nowoczesnej (od 1974 do 1981 r. jej kierownik), a następnie (od 1981 r. do 1990) pomysłodawca i pierwszy kierownik Katedry Historii Doktryn Artystycznych. Ponadto, w latach 1975-1981 kierownik ówczesnej Sekcji Historii Sztuki. W trakcie wieloletniej pracy w KUL wypromował 43 magistrów i troje doktorów. W 1990 r. grono współpracowników, przyjaciół i uczniów profesora wydało księgę pamiątkową w siedemdziesiątą rocznicę jego urodzin pt.: Fermentum massae mundi (Warszawa 1990).
Z wykształcenia filolog polski (uczeń prof. Stanisława Pigonia na Uniwersytecie Jagiellońskim), niemal od samego początku samodzielnej drogi badawczej wykazywał zainteresowanie teorią sztuki, zwłaszcza tym, jak widziano góry, jak je malowano oraz jak pisano o pięknie ich krajobrazu. Efektem wieloletnich badań stała się rozprawa habilitacyjna pt.: Góry niewzruszone. O różnych wyobrażeniach przyrody w dziejach nowożytnej kultury europejskiej (Warszawa 1974, tłum. niemieckie: Die Wildnis. Zur deutungsgeschichte des Berges in der europaischen Neuzeit, Frankfurt a.M. 1987). Bardzo ożywiona działalność wydawnicza i redakcyjna profesora (był założycielem w 1959 r., a następnie wieloletnim dyrektorem Wydawnictwa „Znak" oraz członkiem pierwszego kolegium redakcyjnego „Tygodnika Powszechnego") przyniosła kilkaset artykułów i recenzji (w tym cały szereg bardzo ważnych tekstów z zakresu krytyki sztuki, poświęconych koloryzmowi, zwłaszcza romantyzmowi, jego genezie i konsekwencjom w sztuce XIX i XX w.), a także kilka książek: Laik w Rzymie i Bombaju (Kraków 1965), Zapiski kanadyjskie (Warszawa 1973, wyd. 2. Warszawa 1976), Co się dzieje ze sztuką? (Warszawa 1974), Czy artyście wolno się żenić? (Warszawa 1978), Świeccy (Kraków 1987), Czy kultura jest do zbawienia koniecznie potrzebna? (Kraków 1988) oraz Ze wspomnień szczęściarza (Kraków 2008).


L.L.

(„Roczniki Humanistyczne" 58 (2010), z. 4)


Autor: Ireneusz Marciszuk
Ostatnia aktualizacja: 10.12.2014, godz. 10:04 - Ireneusz Marciszuk