Lileyko_800.jpg

 

Prof. dr hab. Jerzy Lileyko (1932-2009), urodził się w Brześciu nad Bugiem. Powojenne losy związały go najpierw z Brzegiem na Śląsku, a kolejne lata z Warszawą, gdzie podjął studia na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę naukową rozpoczął pod opieką profesorów Władysława Tomkiewicza i Stanisława Lorenza. W latach 1960-1963 pracował w Muzeum w Łazienkach, w latach 1963-1974 w Muzeum Historycznym m. Warszawy, od 1974 do 1979 r. w Zamku Królewskim w Warszawie. W roku 1980 profesor został zatrudniony w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę (2003). Od roku 1988 związany był z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim, gdzie w roku 1989 został mianowany kierownikiem Katedry Historii Sztuki Nowożytnej po profesorze Antonim Maślińskim.
W roku 1992 otrzymał stanowisko profesora KUL, w roku 1996 tytuł naukowy profesora w Instytucie Sztuki PAN, a w roku 1999 etat profesora zwyczajnego w KUL.
Profesor Jerzy Lileyko uznawany był za jednego z najwybitniejszych badaczy dziejów mecenatu królewskiego i polskiego sejmu doby nowożytnej oraz znawców historii dawnej Warszawy. W roku 1993 został redaktorem naczelnym „Kroniki Warszawy". Zabytkom stolicy poświęcił 6 książek i ponad 80 artykułów. W kręgu zainteresowań badawczych profesora znalazły się również relacje polsko-saskie za czasów Augusta II i Augusta III. Profesor był autorem licznych prac naukowych, w tym monumentalnych dzieł, m.in. Zamek Warszawski. Rezydencja królewska i siedziba władz Rzeczypospolitej (1569-1763) (1984), Życie codzienne w Warszawie za Wazów (1984), Regalia polskie (1988), Sejm Polski. Trądycja-ikonografia-sztuka (2003). W roku 1997 Jerzy Lileyko wraz ze współpracownikami zorganizował na KUL-u międzynarodową sesję naukową pt. Sztuka ziem wschodnich XVI-XVIII wieku, gromadzącą naukowców z Polski, Litwy, Ukrainy i Białorusi, a jej ustalenia na trwałe weszły do dziejów sztuki polskiej.
Od roku 2001 Profesor patronował organizowanym przez Katedrę Historii Sztuki Nowożytnej KUL, odbywającym się co 2 lata w Kazimierzu nad Wisłą, ogólnopolskim sesjom naukowym poświęconym sztuce i kulturze XVI-XVIII wieku. Sesje kazimierskie stały się trwałym elementem w naukowym krajobrazie, miejscem wymiany poglądów i doświadczeń oraz integracji badaczy z różnych ośrodków uniwersyteckich. Ostatnie takie spotkanie odbyło się w czerwcu 2009 r. W latach 2000-2009 prof. Lileyko był redaktorem, a później współredaktorem serii wydawniczej Studia nad sztuką renesansu i baroku, wydawanej przez Towarzystwo Naukowe KUL, w której w dotychczas wydanych 9 tomach ukazywały się artykuły historyków sztuki i historyków dotyczące dziejów sztuki i kultury nie tylko polskiej, europejskiej, ale również Ameryki Południowej.
Profesor Jerzy Lileyko był wychowawcą kilku pokoleń historyków sztuki i promotorem doktoratów ze sztuki nowożytnej. W latach 1990-2009 w Katedrze Historii Sztuki Nowożytnej KUL, pod jego kierunkiem powstało 96 prac magisterskich oraz 7 prac doktorskich.

 

(„Roczniki Humanistyczne" 58 (2010), z. 4)

 

 


Autor: Ireneusz Marciszuk
Ostatnia aktualizacja: 10.12.2014, godz. 15:23 - Ireneusz Marciszuk