Katedra Teorii Sztuki i Historii Doktryn Artystycznych

 

 

DSC_8011_Kasperowicz_-_czb_530.jpg

 

 Kierownik Katedry Teorii Sztuki i Historii Doktryn Artystycznych; ur. 25 sierpnia 1968 roku; studia magisterskie w zakresie historii sztuki odbył w KUL w latach 1986-1992; w 1992 roku uzyskał tytuł magistra historii sztuki na podstawie pracy Główne wątki problemowe biografii intelektualnej Ernsta Hansa Gombricha, przygotowanej pod kierunkiem prof. dr hab. Elżbiety Wolickiej-Wolszleger; w 1999 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy Wizja malarstwa włoskiego odrodzenia w pismach Bernarda Berensona (promotor: prof. dr hab. Elżbieta Wolicka-Wolszleger); w 2006 roku uzyskał stopień doktora hab. w oparciu o rozprawę Zweite, ideale Schöpfung. Sztuka w myśleniu historycznym Jacoba Burckhardta, oraz tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego KUL. 

 

Laureat wyróżnienia im ks. prof. Szczęsnego Dettloffa przyznawanego przez Stowarzyszenie Historyków Sztuki oraz Nagrody im. ks. Janusza Pasierba, nominowany do Nagrody im. Jana Długosza. Członek oddziału lubelskiego Stowarzyszenia Historyków Sztuki.

 

Zainteresowania badawcze skupia na problemach teorii sztuki i estetyki XVIII-XIX wieku (przede wszystkim w Anglii i Niemczech) oraz dziejów metody i metodologii historii sztuki jako dyscypliny humanistycznej. Szczególną uwagę przykłada do zagadnień pojmowania historii, różnych wizji historyczności i koncepcji historiozofii oraz do kwestii łączności pomiędzy poszczególnymi dziedzinami twórczości, np. muzyką a malarstwem, fascynującą zwłaszcza XIX-wiecznych artystów i teoretyków. Oddzielny przedmiot jego zainteresowań stanowią problemy ekfrazy dzieł sztuki oraz związków pomiędzy sztukami plastycznymi i sztukami słowa, z uwzględnieniem najszerzej pojętych dziejów Kunstliteratur.

 


 

 

Autor: Instytut Historii Sztuki KUL
Ostatnia aktualizacja: 10.01.2014, godz. 10:43 - Ireneusz Marciszuk