prof._Zagrodzkiego_got_400.jpg

 

Założyciel Katedry Historii Sztuki Średniowiecznej Powszechnej KUL, w roku 1971 kierownik, twórca programu badawczego oraz dydaktycznego w latach 1971-1986. Jako wybitny znawca historii architektury i urbanistyki polskiej i europejskiej, profesor Politechniki Warszawskiej, założył, z inicjatywy ówczesnego rektora KUL o. prof. Mieczysława Krąpca, Katedrę Historii Architektury i Urbanistyki na sekcji historii sztuki, która była wówczas jedyną tego rodzaju placówką naukową w polskiej historii sztuki. Prof. T. Zagrodzki, wybitny w skali europejskiej znawca historii architektury oraz czynny architekt, konserwator, badacz i znawca, współpracował przy odbudowie zniszczonej po II wojnie światowej Warszawy, zwłaszcza jej kościołów - katedry św. Jana, dla której opracował program rekonstrukcji sklepień gotyckich, które czynią dzisiaj katedrę jednym z najpiękniejszych obiektów gotyku mazowieckiego. Rekonstruował wiele innych zniszczonych budowli poza Warszawą. Był badaczem urbanistyki miast eurpejskich, znawcą założeń antycznych śródziemnomorskich i wschodnich. Wymieniany jest w literaturze światowej jako badacz i znawca limes i miast limitowanych, które stanowiły podstawę dla miast antycznych wzorowanych na planach obozu rzymskiego.
Profesor Tadeusz Zagrodzki przekazywał wiedzę o architekturze antyku średniowiecza i nowożytności z zakresu układu przestrzennego, konstrukcji i dekoracji. Pasjonowała go nowoczesność zarówno w budownictwie świeckim i sakralnym, jak i w urbanistyce oraz w rekonstrukcji ogrodowej i parkowej. Profesora, ukierunkowanego w myśleniu matematycznym poprzez studia i pracę na Politechnice Warszawskiej, fascynowały: historia zwłaszcza Polski, literatura oraz języki starożytne i nowożytne. Dążył, aby założona Katedra Historii Sztuki Średniowiecznej rozwijała badania w zakresie plastyki europejskiej: malarstwa, rzeźby, które były jego fascynacją i znawstwem. Profesor jako dydaktyk odznaczał się ścisłością i klarownością wykładu, kunsztowną precyzją języka zarówno fachowego, technicznego, jak i pięknej polszczyzny. W katedrze prowadził wykłady z zakresu wstępu do historii sztuki - architektury. Szczegółowe analizy architektury poparte były licznymi rysunkami, które jako wytrawny architekt prezentował na wykładach, szlifując wyjaśnianie trudno dostrzegalnych detali. Profesor - Pedagog cierpliwy, mądry dla swoich studentów i asystentów, a nade wszystko o niespotykanych szlachetnych manierach i kulturze osobistej.

 

(„Roczniki Humanistyczne" 58 (2010), z. 4)


 

 

Autor: Ireneusz Marciszuk
Ostatnia aktualizacja: 07.05.2013, godz. 12:09 - Ireneusz Marciszuk