Szanowni Państwo!

Witam Państwa serdecznie na uroczystości, która zgromadziła nas wokół przystępujących do promocji Doktorów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. W sposób szczególny chciałbym podkreślić obecność i powitać jej głównych bohaterów wraz z osobami towarzyszącymi. Równie serdecznie witam wszystkich Państwa Promotorów.

Wydarzenie, w którym uczestniczymy jest zwieńczeniem wieloletniego, często żmudnego - ale ufam, że także - pasjonującego trudu naukowego. Jest uroczystym potwierdzeniem otrzymania stopnia naukowego doktora oraz związanych z nim praw i przywilejów, należnych doktorom naszej katolickiej wszechnicy.

 

Szanowni Państwo!

Założyciel lwowsko-warszawskiej szkoły filozofii Profesor Kazimierz Twardowski podczas uroczystości nadania mu przez Uniwersytet Poznański tytułu doktora honoris causa wygłosił przemówienie pod znamiennym tytułem: O dostojeństwie Uniwersytetu. Zawarte w nim przemyślenia eksponują uniwersalne wartości konstytuujące tę instytucję Są to między innymi: prawda, rzetelność, uczciwość, odpowiedzialność, tolerancja, sprawiedliwość, godność. Tekst ów powstał w okresie, kiedy dyskutowano o autonomii szkół akademickich w kontekście tworzenia ustawy dotyczącej tej kwestii. Profesor obawiał się, że władze państwowe zamierzają pozbawić uniwersytety ich dostojnego stanowiska i zdegradować je do poziomu zwykłych szkół. Stąd też podkreślał, że uniwersytetom należy się szczególny szacunek. Uważał bowiem, że cechuje je wyjątkowe dostojeństwo, wynikające z wielowiekowej chlubnej tradycji, a także z samej idei uniwersytetu, która wyznacza mu też funkcje w społeczeństwie. Jego zdaniem źródłem dostojeństwa uniwersytetu jest cel, któremu służy: poszukiwanie prawdy. W ten sposób uniwersytet „[…] niesie ludzkości światło czystej wiedzy, wzbogaca i pogłębia naukę, zdobywa coraz to nowe prawdy i prawdopodobieństwa – tworzy jednym słowem najwyższe wartości intelektualne, które przypaść mogą człowiekowi w udziale”.

Dostojeństwo uniwersytetu wyraża się także w życiu akademickim, zwłaszcza w jego wizualnych znakach: herbie, sztandarze, pieczęci, pieśni, strojach i insygniach rektorskich oraz dziekańskich, w formach celebrowania ważnych ogólnouniwersyteckich uroczystości. Znaki te są zawsze wewnętrznie spójne i wynikają z tradycji konkretnego uniwersytetu, ukazując jego idee oraz historię, wyróżniając go spośród innych instytucji i uwidaczniając jego szczególną godność.

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II od początku swego istnienia funkcjonował, kierując się dewizą „Deo et Patriae”, wybraną przez jego twórcę. Zdaniem ks. Idziego Radziszewskiego na początku dwudziestego (XX) wieku konieczne było odrodzenie polskiego katolicyzmu, bo tylko taki gwarantował zachowanie dopiero odzyskanej przez Polskę wolności. Zawołanie KUL – „Bogu i Ojczyźnie” wciąż wskazuje kierunek i sposób uprawiania nauki, a także kształcenia i wychowywania młodzieży na naszej Uczelni. Dewiza KUL umieszczona jest na sztandarze Uniwersytetu. Została też wpisana w jego godło, które w obecnej, siódmej z kolei wersji zatwierdził Senat KUL w 2003 roku. Godło to, zawierające wizerunek białego orła z otwartą koroną na głowie, dewizę Uniwersytetu, krzyż grecki i napis: KATOLICKI UNIWERSYTET LUBELSKI JANA PAWŁA II, stanowi odwołanie do historii i tradycji Uniwersytetu, wyraża wartości przyjęte, uznane, kultywowane i realizowane od początku istnienie Uczelni. 

 

Szanowni Państwo Doktorzy

Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II!

Gratulując wszystkim uzyskanego tytułu naukowego, życzę jednocześnie, by na kolejnych etapach życia przyświecała Państwu myśl skierowana przez św. Jana Pawła II do społeczności uniwersyteckiej podczas spotkania na dziedzińcu KUL w 1987 r. Słowa te, chociaż zostały wypowiedziane trzydzieści (30) lat temu, wciąż zachowują swoją aktualność: „Wiecie – mówił ojciec święty, zwracając uwagę na specyfikę uniwersytetu katolickiego – jak żywe jest w świecie współczesnym pragnienie świadectwa – jakby dowodu na to, że jest możliwa, owszem, że istnieje jedność prawdy i życia”. Słowami Jana Pawła II życzę Państwu: nieście „[...] światło wiedzy i wiary, światło chrześcijańskiego życia opartego na prawdzie, tak konieczne w przygotowaniu jego chrześcijańskiego "jutra"”.