„AUGUSTYN BYŁ DLA MNIE ZAWSZE WIELKIM PRZYJACIELEM I NAUCZYCIELEM”

 

Św. Augustyn w teologii Josepha Ratzingera / Benedykta XVI

 

Refleksje nad


Joseph Ratzinger, Volk und Haus Gottes in Augustins Lehre von der Kirche.Die Dissertation und weitere Studien zu Augustinus und zur Theologie der Kirchenväter, Freiburg 2011


Joseph Ratzinger, Lud i Dom Boży w nauce Augustyna o Kościele. Dysertacja i inne prace o Augustynie i teologii ojców Kościoła, Lublin 2014 

 

 
I.


Żaden inny biskup i teolog nie wpłynął przez dłuższy okres czasu od schyłku starożytności po wiek XXI na wiarę, teologię i pytanie o istotę Kościoła tak długofalowo jak pochodzący z Północnej Afryki Biskup z Hippony, Aurelius Augustyn. Dla niego zajmowanie się kwestiami wiary jest czułą i zapraszającą refleksją człowieka o Bogu i ofiarowanym mu w Jezusie Chrystusie zbawieniu. Mocą łaski Bożej człowiek jest zdolny do poznania wiary nie tylko jako teoretycznej  struktury, lecz jako spotkania z żywym Bogiem w sercu każdego człowieka.


II.

 

Emerytowany Papież Benedykt XVI już jako młody student zetknął się w roku 1950 w Monachium z intencją swojego nauczyciela, profesora Gottlieba Söhngena. Profesor ten przypuszczał na podstawie eklezjologii okresu międzywojennego, że pojęcie „lud Boży” stanowi motyw przewodni Augustynowej nauki o Kościele. Powoływał się przy tym na często cytowane zdanie z Katechizmu Soboru Trydenckiego: „Kościół jest wierzącym ludem rozsianym po całej ziemi.”1 Konkursowa praca, która ze względu na to została rozpisana przez Söhngena, winna przynieść potwierdzenie tego przypuszczenia. Joseph Ratzinger, już wtedy, w wieku 23 lat oczytany znawca Augustyna, rozpoczął swoją dysertację, którą mógł opracować i ukończyć w okresie od czerwca 1950 do marca 1951 roku. To doprowadziło go do innego wyniku. Pojęcie „lud Boży” u Augustyna jest w oparciu o Pismo Święte określeniem dla Izraela jako ludu wybranego. Sam Augustyn opisuje Kościół jako lud Boży, powołany przez Chrystusa, aby był Jego Ciałem, powołanym z wszystkich tych, którzy w swoim sercu szukają żywego Boga i Go przyjmują. W oparciu o 1 Kor 10, 14-20 ten - przez Ratzingera opracowany - tekst można uznać za kluczowy dla eklezjologii Augustyna, mając na uwadze zwłaszcza wers 17: „Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno Ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba”. Tym samym Augustyn wykracza poza czyste powiązanie mnogości i rozróżnień wobec jednego Ciała, którym jest Kościół (1 Kor 11, 12-31 i Rz 12, 4-5) i łączy Communio wierzących w Chrystusa za sprawą łaski w jednym eucharystycznym Ciele, w jakie przemienia nas Chrystus.  On jest Głową, my zaś członkami. On obdarza nas jednością w swoim Ciele, którym jest Kościół. To jest eklezjologia eucharystyczna: Kościół żyje z Eucharystii i w Eucharystii sam staje się Ciałem Chrystusa.

________________

 

1. Cat. Cath. P I c10,2

Strona 1 z 3 :: Idź do strony: [1] 2 3

Autor: Liliana Kycia
Ostatnia aktualizacja: 13.06.2014, godz. 11:15 - Liliana Kycia