PSZONACZNIK WSCHODNI Conringia orientalis (L.) Dumort.
RODZINA: kapustowate Brassicaceae
OPIS: roślina jednoroczna o niebieskawym zabarwieniu, o wysokości 15-50 (70) cm, łodyga wzniesiona, nierozgałęziona, naga, liście tępe, jajowato-eliptyczne, całobrzegie, łodygowe - siedzące, obejmujące łodygę sercowatą nasadą, dolne - ogonkowe, kwiaty żółtawe lub zielonkawe, o długości płatków korony 10-12 mm, 4-krotne, na szypułkach, zebrane w grona, charakterystyczny owoc w postaci silnie wydłużonych łuszczyn o długości do 10 cm.
OKRES KWITNIENIA: od maja do czerwca, czasem ponownie we wrześniu.
SIEDLISKA: pola uprawne, zwłaszcza ich obrzeża, drogi polne i ich pobocza, miedze, miejsca ruderalne.
WYSTĘPOWANIE: prawie cała Europa, zachodnia i środkowa Azja, północna Afryka, Ameryka Północna, Australia; w Polsce roślina bardzo rzadka, tylko na południu kraju, w ostatnich latach notuje się duży spadek liczby stanowisk.
OCHRONA: nie podlega, Czerwona lista roślin i grzybów Polski (kat. zagrożenia EN), Polska Czerwona Księga Roślin (kat. zagrożenia E)
UWAGI: w Polsce jest gatunkiem synantropijnym i krytycznie zagrożonym ze względu na powszechne używanie środków ochrony roślin w rolnictwie.
GALERIA
