Szanowni Państwo, bardzo proszę o ewentualne skorygowanie odmiany imienia i nazwiska:

M. pan Rüdiger Freiherr von Fritsch-Seerhausen
D. pana Rüdigera Freiherr von Fritsch-Seerhausen
C. panu Rüdigerowi Freiherr von Fritsch-Seerhausen
B. pana Rüdigera Freiherr von Fritsch-Seerhausen
N. panem Rüdigerem Freiherr von Fritsch-Seerhausen
M. panu Rüdigerze Freiherr von Fritsch-Seerhausen
W. panie Rüdigerze Freiherr von Fritsch-Seerhausen

Pragnę jedynie dodać, że w „Monitorze Polskim“ z dnia 23 maja 2002 r., gdzie nazwisko to wymieniono, nie tłumaczono tytułu „Freiherr” a samego nazwiska nie odmieniano, ponieważ konstrukcja gramatyczna wymagała mianownika ( … odznaczeni zostają: …). Ostatni człon stanowi nazwa miejscowości Seerhausen w Saksonii, w której ród miał swoją siedzibę.

Będę wdzięczna za uwagi i pozdrawiam serdecznie.

 

Jeśli chodzi o odmianę nazw własnych, obowiązują pewne reguły. Główną jest ta, że jeśli coś da się odmienić w języku polskim, to można to zrobić. O sposobie odmiany decyduje wymowa nazwy obcej. W podanym przez Panią zestawieniu antroponimicznym można odmienić praktycznie wszystkie rzeczowniki wchodzące w jego skład, a więc:

D. i B. pana Rüdigera Freiherra von Fritscha-Seerhausena

C. panu Rüdigerowi Freiherrowi von Fritchowi-Seerhausenowi

N. panem Rüdigerem Freiherrem von Fritchem-Seerhausenem

Msc. o panu Rüdigerze Freiherrze von Fritchu-Seerhausenie

W Wołaczu całe zestawienie zazwyczaj w polszczyźnie nie występuje. Gdy zwracamy się do kogoś, mówimy po prostu proszę pana lub - jeśli jesteśmy z kimś w bliższych relacjach - panie Rüdigerze.

Oczywiście sposób podany przez Panią, aby odmieniać tylko imię, również jest do przyjęcia. Chodzi bowiem o to, żeby dopasować daną nazwę obcą do polskiej składni.

Ciekawe przeobrażenia przeszedł tytuł szlachecki Freiherr, który stał się integralną częścią nazwiska, o czym świadczy jego miejsce (po imieniu) w zestawieniu antoponimicznym. Nie da się go przetłumaczyć na język polski, ponieważ wchodzi w skład całego systemu tytułów szlacheckich obowiązujących w danym państwie, nieprzystających do rejestru, który był używany w Polsce. Dotyczy to również innych tego typu zestawów, np. rodzajów szkół czy stopni wojskowych.

Autor: Magdalena Smoleń-Wawrzusiszyn
Ostatnia aktualizacja: 23.06.2010, godz. 10:28 - Magdalena Smoleń-Wawrzusiszyn