O Instytucie Muzykologii KUL
Dynamiczny rozwój Uczelni (zwłaszcza oddanie do użytku nowych obiektów uniwersyteckich), który nastąpił po r. 1989, zaowocował w przypadku Instytutu Muzykologii znaczącą poprawą jego infrastruktury. Od 2001 r. Instytut dysponuje nowoczesnymi salami wykładowymi i seminaryjnymi, salami ćwiczeń (organy, fortepian), biblioteką i czytelnią, salą koncertową i kameralną, pracownią komputerową oraz studiem nagrań muzycznych.
W Instytucie kontynuuje się wieloletnią tradycję badawczą oraz rozwija specyficzną koncepcję studiów muzykologicznych, której zasadniczym założeniem jest łączenie specjalizacji naukowej ze specjalizacją muzyczną. Wiąże się to z rozszerzeniem zakresu kształcenia muzykologicznego o przedmioty związane z praktytką muzyczną (organy, fortepian, dyrygentura itp.). Takie połączenie teorii muzyki z praktyką muzyczną daje znakomite efekty badawcze i dydaktyczne. Praktyka muzyczna ułatwia zrozumienie teorii muzyki, ta zaś daje gruntowne podstawy pod działalność muzyczną. Dodatkowym atutem takiego połączenia jest umożliwienie studentom rozwoju ich indywidualnych uzdolnień muzycznych i kontynuacji nauki gry na instrumencie, którego uczyli się już w średnich szkołach muzycznych. Dzieje się to także poprzez praktyke koncertową w kilku zespołach muzycznych Instytutu Muzykologii. Tego typu połączenie i duży wybór specjalizacji w dużym stopniu odróżnia muzykologię KUL od innych muzykologii w Polsce.
Instytut Muzykologii KUL otrzymał już po raz drugi Certyfikat wysokiej jakości kształcenia, przyznawany przez Konferencję Rektorów Uniwersytetów Polskich oraz Państwową Komisję Akredytacyjną.

Zobacz obowiązujące standardy akredytacji kierunku Muzykologia
Co robią nasi absolwenci ?
Bardzo szeroki zakres wykształcenia muzycznego, jaki zdobywa student w Instytucie Muzykologii KUL otwiera rozległe pole działania absolwentom po zakończeniu studiów. W zależności od specjalizacji absolwenci mogą wykonywać pracę:
- naukowca prowadzącego badania muzykologiczne,
- krytyka muzycznego,
- kustosza w muzeach instrumentów muzycznych,
- eksperta w dziedzinie budowy instrumentów muzycznych,
- bibliotekarza muzycznego,
- edytora muzycznego,
- organizatora życia muzycznego (festiwale itp)
- kierownika artystycznego w Domach Kultury, filharmoniach itp.
- specjalisty w przemyśle fonograficznym.






