 Galeria Sztuki Sceny Plastycznej KUL (czynna od wtorku do soboty w godz. 11.30 - 16.30, w niedzielę od 11.00 do 16.00) Od 25 listopada do 17 grudnia 2006 r. w Galerii Sztuki Sceny Plastycznej (Rynek 8) można oglądać rysunki Zbigniewa Herberta.Wystawa ta towarzyszy obchodom 20 Lecia Galerii Sztuki Sceny Plastycznej KUL.  Herbert podróżując - nie fotografował. Rysował. Jego rysunki oddają atmosferę, nastrój i istotę fascynacji. Większość, to szybkie rysunkowe zapiski po to, by nie uronić wrażenia. Kiedy się je ogląda, nie sposób nie zauważyć wnikliwości spojrzenia autora i, mimo pośpiechu, z jakim swe doznania notował, dużej sprawności ręki, której mógł mu pozazdrościć niejeden „wykształcony" malarz. Nie może budzić wątpliwości, że Herbert lubił rysować i rysunek uważał za element dopełniający proces jego obserwacji. (...) Interesujące w rysunkach Herberta jest także to, czego używał jako narzędzia.Najczęściej był to długopis, flamaster czy cienkopis, ale są też rysunki piórkiem i pędzelkiem. Ta różnorodność rodzi przypuszczenie przypadkowości w pośpiechu. Jeśli jednak obejrzy się je wszystkie, to zdarzają się też takie, które wzbogacone są kredką, ołówkiem, a czasem akwarelą - co tę przypadkowość wyklucza. Kiedy ogląda się notatki rysunkowe wykonane przez niego podczas oglądania malarstwa wielkich mistrzów, wybór narzędzia i techniki rysunku nasuwa myśl, że starał się on zrozumieć sposób w jaki szkicował sam mistrz. Niektóre z kolei rysunki są wykonane tak, iż można sądzić, że Herbert, zapatrzony w obraz nie kontrolował tego co robiła ręka na kartce notatnika. Efekt rysowania jest dość mechaniczny, jakby szkic był tylko wyrazem doznań duchowych w czasie oglądania. Jerzy Wojciechowski  Zbigniew Herbert urodził się w 1924 r. we Lwowie. W 1943 r. uczęszczał na konspiracyjne kursy Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Był żołnierzem Armii Krajowej. Studiował ekonomię, prawo i filozofię. Do 1955 r. pozostawał poza głównym nurtem życia literackiego, ogłaszając nieliczne utwory w Tygodniku Powszechnym. Nie mając szans na własny tomik, zdecydował się na opublikowanie 22 wierszy w wydanej przez PAX antologii młodej poezji katolickiej ...każdej chwili wybierać muszę... (Warszawa, 1954 r.). Szerszej publiczności został zaprezentowany dopiero w słynnej Prapremierze pięciu poetów na łamach Życia Literackiego w 1955 r. Pierwszy samodzielny tomik poetycki Struna światła mógł opublikować dopiero w 1956 r. Zarówno twórczość Zbigniewa Herberta jak i jego postawa życiowa - zaangażowanie w ruch patriotyczno-opozycyjny - stanowią symbol niezłomności i prawości charakteru. W latach 60. i 70. przebywał za granicą. Podróże m.in. do Italii, Francji, Holandii, Grecji zaowocowały zbiorami esejów poświęconych śródziemnomorskiej spuściźnie kulturowej i historycznej (Barbarzyńca w ogrodzie), siedemnastowiecznemu malarstwu holenderskiemu (Martwa natura z wędzidłem), kulturze i historii starożytnej Grecji (Labirynt nad morzem). Był tłumaczony na wiele języków. Zmarł w 1998 r. w Warszawie.  Tomy poetyckie Struna światła - Warszawa, 1956, Czytelnik Hermes, pies i gwiazda - Warszawa, 1957, Czytelnik Studium przedmiotu - Warszawa, 1961, Czytelnik Napis - Warszawa, 1969, Czytelnik Pan Cogito - Warszawa, 1974, Czytelnik Raport z oblężonego Miasta i inne wiersze - Paryż, 1983, Instytut Literacki Elegia na odejście - Paryż, 1990, Instytut Literacki Rovigo - Wrocław, 1992, Wydawnictwo Dolnośląskie Epilog burzy - Wrocław, 1992, Wydawnictwo Dolnośląskie  Zbiory esejów i opowiadań Barbarzyńca w ogrodzie - Warszawa, 1962, Czytelnik Martwa natura z wędzidłem - Wrocław, 1993, Wydawnictwo Dolnośląskie Labirynt nad morzem - Warszawa, 2000, Zeszyty Literackie Król mrówek - Kraków, 2001, Wydawnictwo a5  Dramaty Jaskinia filozofów - Twórczość, 1956, nr 9 Drugi pokój - Dialog, 1958, nr 4 Rekonstrukcja poety - Więź, 1960, nr 11/12 Lalek. Sztuka na głosy - Dialog, 1961, nr 12 Listy naszych czytelników - Dialog, 1972, nr 11  Nagrody 1961 Nagroda Pierścienia i tytuł Księcia Słowa (Zrzeszenia Studentów Polskich) 1963 Nagroda Fundacji im. Kościelskich (Genewa) 1965 Nagroda Fundacji Alfreda Jurzykowskiego (Nowy Jork) 1965 Internationaler Nikolaus Lenau Preis (Austria) 1973 Nagroda im. Gottfrieda von Herdera (Austria) 1978 Nagroda im. Petrarki (RFN) 1981 Nagroda Literacka im. Andrzeja Struga 1984 Nagroda „Solidarności" 1984 Nagroda Poetycka im. Sępa Szarzyńskiego 1984 Międzynarodowa Nagroda Pisarska Walijskiej Rady Sztuki 1987 Nagroda Węgierskiej Fundacji Księcia Gabora Bethlema 1988 Nagroda im. Brunona Schulza (amerykańskiej Fundacji Studiów Polsko-Żydowskich i amerykańskiego Pen Club) 1989 Nagroda Pen Clubu im. komandora K. Szczęsnego 1990 Nagroda im. Jana Parandowskiego 1991 Nagroda Jerozolimy (Jerusalem Prize for the Freedom of the Individual in Society) 1991 Nagroda Vilenica (Stowarzyszenia Pisarzy Słoweńskich) 1993 Nagroda im. Kazimierza Wyki 1994 Nagroda Krytyków Niemieckich za najlepszą książkę roku (Martwa natura z wędzidłem) 1995 Nagroda T. S. Eliota (amerykańskiej Fundacji Ingersol) 1996 Nagroda Miasta Münster  Serdeczne podziękowania dla Pani Katarzyny Herbert oraz Państwa Marty i Jerzego Wojciechowskich z wrocławskiej Galerii OPUS za udostępnienie prac Zbigniewa Herberta "Mecenas Galerii Sztuki Sceny Plastycznej KUL"  |
