W poszukiwaniu mądrości ponadpokoleniowej… to tytuł seminarium otwartego, które odbyło się w poniedziałek 16 grudnia br. na KUL-u. Głównym organizatorem wydarzenia był Uniwersytet Otwarty zaś współorganizatorami Fundacja Rozwoju KUL orz Dział Promocji i Kontaktów Społecznych. Spotkanie to było zwieńczeniem ponadpółrocznego projektu prowadzonego wspólnie przez te trzy agendy, a dofinansowanego przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej z Rządowego Programu na rzecz Aktywności Ludzi Starszych na lata 2012-2013. Właśnie Seniorzy, czyli osoby powyżej sześćdziesiątego roku życia stanowili podstawową grupę beneficjentów całego kilkumiesięcznego przedsięwzięcia, a w tym także poniedziałkowego spotkania. Oprócz nich jednak – na zaproszenie UO KUL – w dyskusji wzięły udział także osoby młodsze, a wśród nich aktualni pracownicy oraz studenci KUL, a także uczestnicy różnych programów edukacyjnych realizowanych przez Uniwersytet Otwarty. Zgromadzenie takiego kilkudziesięcioosobowego grona osób dało realną szansę poszukiwania prawdziwej mądrości i to ponadpokoleniowej. Założenia organizatorów w tym zakresie zostały więc w pełni zrealizowane.

Zgodnie z formułą tego typu przedsięwzięć, seminarium otwarte było propozycją dla wszystkich, którzy chcieli dyskutować - którzy czuli, że mają coś do powiedzenia i chcą to wyrazić. Zgodnie z tym, co we wprowadzeniu wypowiedział moderator dyskusji – dr Michał Wyrostkiewicz, pracownik naukowo-dydaktyczny uczelni a jednocześnie Wicedyrektor Uniwersytetu Otwartego – w sali nie było publiczności, lecz sami dyskutanci. Wyraźnie dało się to zauważyć w niedługim czasie po rozpoczęciu spotkania, kiedy to głosy osób będący „na sali” rzeczywiście uzupełniały się z wypowiedziami siedzących za stołem prezydialnym ekspertów. Seminarium nie przerodziło się w proste udzielanie przez ekspertów odpowiedzi na pytania zadawane przez słuchaczy, ale było realną wymianą zdań. Warto zauważyć, że to właśnie „z sali” padło wiele cennych, porządkujących wypowiedzi. Jednym z wyrażających je, aktywnym dyskutantem był wieloletni prodziekan Wydziału Filozofii KUL prof. Stanisław Kiczuk.

Do grupy wspomnianych ekspertów należeli ci, którzy pracując naukowo na uniwersytecie działają także w innych obszarach, dzięki czemu mogą dowiadywać się, jak mądrość będąca głównym tematem dyskusji jest postrzegana przez innych, co bez wątpienia uzupełnia ich własne poglądy i w ten sposób stało się poszerzeniem problematyki dyskusji. Chodzi tu bowiem o takie obszary działań, do istoty których poznawanie myśli innych – wręcz „zaglądanie” im do głów, a nawet sumień. Dlatego wśród ekspertów znaleźli się: prof. Iwona Niewiadomska – psycholog i prodziekan Wydziału Nauk Społecznych KUL, o. prof. Andrzej Derdziuk – teolog moralista, prorektor uczelni, doświadczony duszpasterz i spowiednik, prof. Bogusław Marek – specjalista od metodyki nauczania oraz od tyflodydaktyki, osoba na co dzień pracująca z ludźmi niewidzącymi, niedowidzącymi, a także upośledzonymi psychicznie, dr Wojciech Wciseł – badacz mediów, redaktor jednej z lubelskich rozgłośni radiowych oraz człowiek zaangażowany w działania wolontariackie.

Zgodnie z przypuszczeniami, a nawet założeniami organizatorów, spotkanie stało się nie tyle zebraniem gotowych odpowiedzi na liczne pytania, jakie można postawić trwając w poszukiwaniu mądrości ponadpokoleniowej, ile inspiracją do dalszych osobistych działań w tej materii. Nie przez przypadek całość przybrała formę (i nazwę) seminarium, czyli – jak wskazuje łaciński źródłosłów („seminare” oznacza „siać”) – wydarzenia, które ma być przede wszystkim zasiewem myśli, a nie tylko zbieraniem owoców dotychczasowych przemyśleń. Także w tym względzie założenia zostały zrealizowane, o czym wyraźnie świadczyły jeszcze kilkudziesięciominutowe dyskusje kuluarowe toczące się po zamknięciu oficjalnej części spotkania.