SMUŻKA LEŚNA Sicista betulina
SYSTEMATYKA: rząd - gryzonie Rodentia, rodzina - skoczkowate Dipodidae, podrodzina - smużkowate Sicistinae.
WYGLĄD: drobny gryzoń mylony z pospolitą myszą polną. Masa ciała 5,5 - 11 gramów. Długość głowy i tułowia 5 - 7,5 cm, ogona 7,6 - 10,9 cm. Czarna smuga na plecach ciągnąca się od głowy do nasady ogona. Futro szarożółte, końce włosów brunatnoczarne. Zębów 18. Wzór zębowy szczęki 1 0 1 3, żuchwy 1 0 0 3.
DYMORFIZM PŁCIOWY: brak wyraźnych różnic w wyglądzie samca i samicy, płeć można określić po schwytaniu osobnika na podstawie różnic w narządach rozrodczych.
TRYB ŻYCIA: prowadzi samotniczy tryb życia - samice i samce żyją osobno. Buduje nadziemne gniazda, zwykle dwukomorowe, w których gromadzi zapasy pokarmu. Aktywna głównie nocą. Zimowe gniazda buduje pod ziemią. Na zimę gromadzi zapasy tłuszczu w ciele i zapada w trwającą około 7 miesięcy hibernację (od października do kwietnia).
DIETA: głównie owady, rzadziej oleiste nasiona, pączki drzew, owoce.
ROZRÓD: okres rozrodczy od końca kwietnia do lipca. Jeden miot rocznie, od 2 do 6 młodych. Ciąża trwa 18 - 24 dni. Samica karmi młode przez ok. 37 dni. Młode uzyskują dojrzałość płciową po przezimowaniu.
ŚRODOWISKO: lasy, turzycowiska, łąki śródleśne.
ROZMIESZCZENIE: zasięg smużki w Polsce podzielony jest na dwie części. Pierwsza część obejmuje północno-wschodnią Polskę, Wyżynę Lubelską i Roztocze. Druga część obejmuje obszary górskie od Beskidów Zachodnich do Bieszczad.
OCHRONA: tak
GALERIA
