SÓJKA Garrulus glandarius, (Linnaeus, 1758)
SYSTEMATYKA: Rząd-wróblowe Passeriformes, rodzina-krukowate Corvidae.
WYGLĄD: Długość ciała ok. 32-35 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 52-58 cm, masa ok. 150-180 g. Najbardziej barwny z europejskich ptaków krukowatych. Upierzenie brązowe o pastelowym odcienu. Kuper i dolne pokrywy ogona białe. Na zaokrąglonych skrzydłach charakterystyczne lusterka: białe oraz niebieskie z czarnym prążkowaniem. Czoło białe z czarnym kreskowaniem, od dzioba gruby czarny wąs. Ogon i końce skrzydeł czarne. Dziób mocny, stalowoszary lub czarny. Nogi jasnobrązowe. Młode podobne do dorosłych, ale mają bardziej czerwonawy odcień upierzenia i mniej kreskowany wierzch głowy. *
DYMORFIZM PŁCIOWY: Brak.
ŚRODOWISKO: Lasy liściste i mieszane, zadrzewienia śródpolne, parki, sady, ogrody, także miasta.
DIETA: Zależna od pory roku. Latem odżywia się owocami, owadami, ślimakami i drobnymi kręgowcami tj. gryzonie, jaszczurki czy młode ptaki a nawet żywi się wybieranymi z gniazd jajami innych gatunków ptaków. Jesienią gromadzi zapasy żołędzi.
ROZRÓD: Wyprowadza jeden lęg w roku, pod koniec kwietnia lub w maju (w przypadku straty lęgu para może go powtórzyć). Gniazda zakłada przeważnie na drzewach iglastych, na wysokości ok. 5 m (w środkowej partii korony) w rozwidleniu pnia – tuż przy pniu. Samica, w jednodniowych odstępach, składa 5-7 jaj (lęg powtarzany jest mniejszy) i wysiaduje je ok. 17 dni od momentu złożenia pierwszego lub drugiego jaja. Młode opuszczają gniazdo po ok. 22 dniach, jednak jeszcze przez ok. 3 tygodnie są dokarmiane przez rodziców.
AKTYWNOŚĆ: Bardzo hałaśliwa, reaguje na każdy podejrzany obiekt czy ruch. Śpiewa rzadko.** Na dużych dystansach lata raczej wolno, lot jest ciężki i nierównomierny inaczej niż w lesie, gdzie lata szybko i zwinnie. Ptak dość skryty.
ROZMIESZCZENIE: Występuje niemal w całej Eurazji i północno-zachodniej Afryce. Gatunek częściowo osiadły; populacje z północy i wschodu podejmują czasami dalsze wędrówki na południowy zachód; mogą wtedy tworzyć wielkie stada, liczące kilkaset do tysiąca osobników. W Polsce rozpowszechniony, średnio liczny ptak lęgowy.
LICZEBNOŚĆ:
OCHORONA: W Polsce ścisła, gatunkowa.
UWAGI: * Pióra lusterek na skrzydłach sójki nie są wcale błękitne; w rzeczywistości kolor bierze się stąd, że wiązka światła rozszczepia się w specjalnej strukturze pióra i odbite zostaje widmo niebieskie.
** Potrafi naśladować głosy innych ptaków (zwłaszcza myszołowa), a także inne odgłosy.
GALERIA
