← Powrót do listy Ekspertów KUL

 

Komentarz z dn. 25.05.2015 roku

dr Agnieszka Zaręba

Katedra Teorii Polityki KUL

 

Niemożliwe stało się możliwe

 

Według wyników sondażowych wybory prezydenckie wygrał Andrzej Duda przy poparciu 52 %, natomiast Bronisław Komorowski uzyskał poparcie 48 % przy frekwencji powyżej 55 %.

Andrzej Duda był kandydatem zmiany. Dynamiczna i aktywna kampania A. Dudy przyniosła pożądane efekty. Zawierała następujące elementy: pozytywny przekaz, brak podziału na Polskę racjonalną i konserwatywną. Sprawna kampania w ciągu 6 miesięcy wykreowała wizerunek męża stanu. Pomimo wielu negatywnych i medialnych ataków na osobę Andrzeja Dudy, okazało się, że elektorat jest odporny na negatywny przekaz.

Narracja prowadzona przez sztab Bronisława Komorowskiego okazała się nietrafiona: nawiązanie do tradycji niepodległościowej oraz idei wolnościowej, nie miało odzwierciedlenia w rzeczywistości. W ciągu rządów Platformy Obywatelskiej wiele razy ograniczono szeroko rozumiane wolności (np. sprawa OFE, ACTA). Kampania Bronisława Komorowskiego była fatalnie prowadzona, bez wyraźnie zorganizowanej struktury, bez głównego przesłania kampanii. Hasło zmiany (A. Duda) okazało się bardziej atrakcyjne od hasła kontynuacji (B. Komorowski).

Frekwencja była jednym z najważniejszych czynników w tych wyborach prezydenckich. Dużą rolę przywiązywano do decyzji wyborczej elektoratu Pawła Kukiza. Niemalże 59% wyborców Kukiza opowiedziało się za Andrzejem Dudą, natomiast 41% poparło Bronisława Komorowskiego. Podobnie rozkładało się poparcie wśród młodych: niemalże 60% zagłosowało na A. Dudę, natomiast niespełna 40 % na B. Komorowskiego. Ci, którzy nie głosowali w I turze wyborów prezydenckich, poparli Bronisława Komorowskiego w 58 %, natomiast pozostałe 32 % udzieliło poparcia Andrzejowi Dudzie. Po raz kolejny potwierdziła się teza, iż w I turze część elektoratu Platformy Obywatelskiej nie wzięła udziału w głosowaniu. Andrzejowi Dudzie udało się połączyć dwie grupy elektoratu: młodych – niezadowolonych z obecnej sytuacji (bezrobocie) i stałego elektoratu PiS - którzy uważają, iż transformacja nie poszła w dobrym kierunku.

            Po raz kolejny potwierdził się podział Polski na dwie części: 9 województw poparło Bronisława Komorowskiego, natomiast 7 województw poparło Andrzeja Dudę. Różnica polegała na tym, iż w tych siedmiu województwach większa była frekwencja wyborcza sięgająca ponad 60 %. Największe poparcie A. Duda otrzymał w województwie mazowieckim, natomiast B. Komorowski najwyższe poparcie otrzymał w województwie opolskim. Istotne w tej analizie socjologicznej jest zaznaczenie, iż podział nie jest tak ostry, jak jest prezentowany na wykresach mapy Polski.

 

 

Autor: Katarzyna Link
Ostatnia aktualizacja: 26.10.2015, godz. 10:43 - Katarzyna Link