1. Wariat i Zakonnica - "Wariat i zakonnica czyli nie ma złego, co by na jeszcze gorsze nie wyszło". Witkacy.  Krótka sztuka w trzech aktach i czterech odsłonach.

 

 Wariat i zakonnica (1923) obrazuje groteskowo triumfujące zwycięstwo jednostki nad wrogim społeczeństwem. Dramat ten zawiera ważniejsze wątki i chwyty, obecne w innych dramatach Witkacego i jest najczęściej wystawiana z uwagi na swoją krótką i skondensowaną formę. Sztuka ta jest 'poświęcona wszystkim wariatom świata i ma podtytuł Nie ma złego, co by na jeszcze gorsze nie wyszło. Ten podtytuł jest trawestacją polskiego powiedzenia, "Nie ma złego co by na dobre nie wyszło" i ujawnia typowy "Witkacowski", wyśmiewający stosunek do otaczającego go świata. Takie wyśmiewające podejście do ustabilizowanej rzeczywistości i skamieniałych form artystycznych stało się istotną charakterystyką współczesnej literatury. Witkacy wydaje się podzielać tę cechę ze współczesnymi mu pisarzami literatury absurdu. Wizerunek świata jako domu wariatów jest jednym z dominujących motywów nowoczesnej literatury dramatycznej. W Wariacie i zakonnicy świat jest zredukowany do jednej celi w zakładzie dla umysłowo chorych, który jest zamieszkały przez najbardziej przerażające strachy Witkacego. Jego odraza na traktowanie go przez współczesnych jako szaleńca drastycznie narasta i wybucha w dénouement. Otoczenie w zakładzie dla wariatów stwarza atmosferę snów i wywołuje przygniatające poczucie klaustrofobii. Zestawienie twórczego umysłu poety wariata i narzuconego mu środowiska stwarza dramatyczne napięcie i pogłębia kontrast między jego indywidualnością a stadem, symbolicznie reprezentowanym przez personel szpitala. Walpurg jest silną indywidualnością, która nie znosi dostosowania się. Jego pogoń za unikalnością jest odbierana jako szaleństwo, a dramat szuka możliwości 'uzdrowienia' szalonego artysty. 

 

żródło: http://www.zwoje-scrolls.com/zwoje28/text11p.htm

 

Wystąpią:

Kazimierz Kempisty

Ewelina Kołodziej

Nina Halbiniak

Krzysztof Mróz

Amelia Małyszek 

 

2. Mąż i Żona - Fredro

 

Komedia Aleksandra Fredry (1793-1876), napisana prawdopodobnie w 1821 roku, już w rok później rozpoczęła karierę sceniczną budząc to zachwyt, to oburzenie krytyków, urzeczonych zręcznością intrygi, ale i zgorszonych bujnym i zmysłowym opisem rozluźnienia obyczajów, pędy do używania życia bez skrupułów moralnych, bez zachowywania pozorów.

 

żródło: www.filmpolski.pl 

Wystąpią:

Ewa Lewandowska

Anna Mianshenina

Edward Gorzkowicz

Michał Kośla 

Autor: Ewa Lewandowska
Ostatnia aktualizacja: 14.04.2011, godz. 12:35 - Ewa Lewandowska