Od roku 2001 Katedra Ekologii Krajobrazu, a później Katedra Ekologii Stosowanej prowadzi międzynarodowe letnie praktyki studenckie w ramach programu „Terra incognita". W praktykach tych biorą udział studenci III i IV roku Ochrony Środowiska KUL często wspólnie ze studentami z uczelni zagranicznych. Zajęcia mają na celu przede wszystkim zapoznanie młodzieży z unikalnymi przyrodniczo miejscami (Europa, Arktyka, Azja i inne) i pokazanie im funkcjonowania występujących tam krajobrazów. Elementem prac terenowych jest praktyczne zastosowanie metod ekologicznych w badaniach terenowych oraz zebranie materiałów niezbędnych do realizacji prac magisterskich. Jest to długofalowe przedsięwzięcie mające na celu m.in. integrację młodzieży o różnych kulturach, religiach i historii. Z każdej wyprawy przygotowywane są przez studentów materiały popularno-naukowe, bogato ilustrowane oraz wystawy fotograficzne.


Dotychczasowe praktyki:

Rumunia (2007, 2008) - Praktyki odbyły sie w Karpatach Wschodnich w pobliżu miasta Targu-Neamt na terenie Vanatori Neamt Natural Park. Stacjonowaliśmy w dwóch miejscach parku 600 i 900 m n.p.m.; teren pokrywały lasy regla dolnego przekształcone przez człowieka.

Chakasja (2006) -
przebywaliśmy w południowej syberii, w dorzeczu Jeniseju. Praktyki odbywały się na terenie dwóch rezerwatów: Oglachty - z charakterystycznym lasostepem i It-Kul z typowym krajobrazem stepowym.

Ussuryjski Kraj (2005) - pasmo górskie Sikhote-Alin w pobliżu Władywostoku. Typowym tutaj krajobrazem jest tajga południowa zawana Tajgą Ussuryjską cechującą się naturalnymi lasami charakteru subtropikalnego.

Tian-Shan (2004) - stacjonowaliśmy w czterech miejscach i trzech strefach krajobrazowych: trundry wysokogórskiej (rejon Ak-Shijrak - 3500 m n.p.m., Ak-Zheltoi - ok. 3300 m n.p.m.), lasu górskiego i kaministych stepów górskich (2200 m n.p.m., 1600 m n.p.m.).

Mazury (2003) - terenem praktyk były okolice Mikołajek, w poblizu Stacji Hydrobiologicznej PAN. Obszar charakteryzuje się typowym dla Mazur krajobrazem polowcowym z licznie wystepującymi tu jeziorami oraz zalesionymi wzgórzami morenowymi.

Spitsbergen (2002) - praktyki odbyły się w okolicach Hornsundu, w pobliżu Polskiej Stacji Polarnej PAN. Wysokość względna terenu objętego badaniami wynosi 0-500 m n.p.m. W bezpośrtednim sąsiedztwie morza mozna zaobserwować charakterystyczną dla tego obszaru tundrę arktyczną oraz liczne lodowce.

Bieszczady (2001, 2002) - praktyki odbywały w Ustrzykach Dolnych oraz na terenie Parku Krajobrazowego Doliny Sanu na Średnim Wierchu (w okolicy wsi Procisne). Wysokość względna terenu objętego badaniami wynosi 550-850 m n.p.m. Główne pokrycie terenu stanowią lasy (w tym buczyna karpacka) i łąki ekstensywnie użytkowane przez człowieka.

Autor: Daniel Klich
Ostatnia aktualizacja: 14.10.2014, godz. 10:48 - Sylwia Gielarek