Obecny Kurs Wyższej Kultury Religijnej jest kontynuacją zainicjowanego w 1938 r. Instytutu Wyższej Kultury Religijnej. Rok akademicki 2016/2017 będzie więc 79. sezonem działania tego przedsięwzięcia. 75 lat zbierania doświadczeń owocuje przyjęciem nowej formuły, będącej z jednej strony nowoczesną ofertą, która tematycznie i ze względu na sposób organizacji i prowadzenia zajęć, jest dostosowana do potrzeb i oczekiwań inteligencji XXI wieku, zaś z drugiej strony staje się powrotem do korzeni, a więc do idei i założeń z roku 1938. Ta ostatnia kwestia dotyczy przede wszystkim celu kursu oraz jego tematyki. W obecnym KWKR da się więc zauważyć nowoczesność w formie i tradycyjność w treści.

Nowoczesność, która od roku 2013 charakteryzuje KWKR, oczywiście, nie oznacza odrzucenia wszystkiego, co jest tradycyjne. Szacunek dla tradycji i respektowanie jej bowiem w niemałym stopniu tworzy tożsamość religii katolickiej, Kościoła oraz każdego wierzącego. Odcinanie się od niej byłoby więc sprzeniewierzaniem się idei katolickości i godzeniem w tożsamość kursu oraz uczelni.

Dokonane w obecnym roku „unowocześnienie” nie miało na celu zmiany treści teologicznych i religijnych (i tego nie dokonało), ale jedynie wyłączenie z zajęć podstawowych tych przedmiotów, które wprost nie dotyczą religii. Z tą problematyką słuchacze będą mogli się zapoznać uczestnicząc w zajęciach z zestawu "do wyboru".

Nowoczesność KWKR polega także na tym, że w inny sposób sposób niż na studiach teologicznych są analizowane i omawiane poszczególne zagadnienia. Klucza podziału wiedzy nie stanowią tezy akademickie czy traktaty teologiczne, ale konkretne życiowe problemy, które są omawiane i dyskutowane z punktu widzenia różnych specjalności teologicznych. Dzięki temu KWKR nie jawi się jako swego rodzaju „miniaturka studiów teologicznych”, ale jako praktyczne przygotowanie katolików do świadomego życia właściwego ludziom wierzącym.