WĄŻ ESKULAPA Elaphe longissima (Linnaeus, 1758)
SYSTEMATYKA: podrząd: węże Serpentes, rodzina: wężowate Colubridae
WYGLĄD: długość ciała do 170 cm. Ogon długi, biczykowaty i chwytny. Różne odmiany barwne, w tym również albinotyczne.
DYMORFIZM PŁCIOWY: brak.
AKTYWNOŚĆ: dobowa – dzień, szczyt w godzinach południowych. Sezonowa - od maja do sierpnia lub września. Sen zimowy w wykrotach, stertach kamieni, w ruinach domów.
POKARM: gryzonie, jaszczurki, rzadziej ptaki.
ROZRÓD: okres godowy – maj i czerwiec. Liczba jaj 5-12 składanych w wilgotnych i ciepłych miejscach.
ŚRODOWISKO ŻYCIA: tereny pagórkowate, lasy liściaste o gęstym podszycie, skały, silnie nasłonecznione stoki. Gatunek ciepłolubny.
WYSTĘPOWANIE: Europa środkowa i południowa, Azja Niniejsza i Azja zachodnia. W Polsce, w Bieszczadach, bardzo rzadki, stanowiska reliktowe.
OCHRONA: gatunkowa, ścisła. Czerwona lista IUCN (kategoria LC). Polska czerwona księga i lista (CR). Dyrektywa siedliskowa (załącznik I).
UWAGI: nazwa pochodzi od symbolu zawodu lekarza – węża owiniętego wokół laski starożytnego boga sztuki lekarskiej Asklepiosa (Eskulapa).
GALERIA