PRZEMÓWIENIE REKTORA KUL

ŚWIĘTO PATRONALNE KUL – 27 VI 2014 R.

 

 „Gdy pewnego razu jeszcze w Petersburgu o późnej nocy poufnie rozmawialiśmy o przyszłym uniwersytecie, o trudnościach, jakie wypadnie pokonać, [ks. Radziszewski] odrzekł powoli, jakby głośno myślał, jakby mówił sam do siebie: «Mam wielkie nabożeństwo do Serca Jezusowego i wierzę mocno w Jego opiekę i pomoc; dlatego myślę o tym, żeby uniwersytet oddać pod szczególną opiekę Serca Jezusowego». I tu począł planować, jakby dobrze było mieć pieczęć uniwersytetu z godłem Serca Pana Jezusa i z orłem polskim albo jakby w inny sposób zadokumentować, że Ono jest patronem naszej uczelni”. Tak o genezie naszego dzisiejszego świętowania pisał w 1922 r. ks. Piotr Kremer, profesor wykładowca teologii w Akademii Duchownej w Petersburgu i na Uniwersytecie Lubelskim, wieloletni dziekan Wydziału Teologii KUL.

Tegoroczne obchody Święta Patronalnego naszej Uczelni to jedno z wydarzeń, które tworzą jej historię, a jednocześnie przypominają kolejnym pokoleniom o początkach, dziejach, dziedzictwie i tożsamości KUL. To także okazja, po blisko 100 latach od czasów przywołanych przez ks. Kremera, do wyrażenia wdzięczności i szacunku wobec założyciela i pierwszego rektora naszego Uniwersytetu ks. Idziego Radziszewskiego.

 

Bardzo Szanowni Państwo,

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II w swojej historii był miejscem wielu znaczących wydarzeń, podniosłych uroczystości, ważnych spotkań naukowych. Uczelnia lubelska to także wyjątkowe postacie – znakomici naukowcy i organizatorzy życia uniwersyteckiego, ludzie wielkiej charyzmy i niezłomnych charakterów. W tym roku szczególnie często przywołujemy osobę człowieka, uczonego i wykładowcy wielkiej miary – księdza, potem biskupa i kardynała prof. Karola Wojtyły, należącego do naszej społeczności akademickiej przez 24 lata. Świętujemy bowiem z dumą i radością wyniesienie go do chwały ołtarzy. Możemy, zwłaszcza teraz, powierzać mu sprawy naszej Uczelni, o co już przed laty, podczas uroczystości wręczenia Janowi Pawłowi II dyplomu doktora honoris causa KUL, prosił ówczesny rektor o. prof. Mieczysław Albert Krąpiec słowami: „Składając ten dar u stóp Waszej Świątobliwości, Rodzina uniwersytecka prosi Ciebie, Umiłowany Ojcze Święty, o apostolskie błogosławieństwo i szczególną opiekę nad naszą Uczelnią, jej chwilą obecną i przyszłą”.

Katolicki Uniwersytet Lubelski zawsze miał na celu kształtowanie dojrzałych katolików, obywateli państwa świadomych swoich praw i obowiązków. Czynił to skutecznie od początku swego istnienia pomimo zakrętów polskiej historii, zarówno w trudnych czasach umacniania się polskiej państwowości po I wojnie światowej, jak i w warunkach komunistycznego reżimu po II wojnie. Swą misję kontynuuje również dzisiaj, w czasach ścierania się różnych światopoglądów i przeciwstawiania stanowionego prawa sumieniu. Dlatego, jak to wyraził w swoim wczorajszym oświadczeniu Rektor i Senat naszej Uczelni "Za zgodne z misją KUL niezmiennie uznajemy prowadzenie badań naukowych w duchu harmonii między nauką i wiarą. Apelujemy o poszanowanie głosu sumienia pracowników służby zdrowia i wspieramy działania zmierzające do tego, ażeby polskie ustawodawstwo było w pełni zgodne z konstytucyjnie gwarantowaną wolnością sumienia i religii". (Oświadczenie Rektora i Senatu KUL z dn. 26.06.2014).

 

Szanowni Państwo!

Święto Uczelni to wyjątkowa okazja, aby serdecznie podziękować wszystkim pracownikom pełniącym funkcje kierownicze, władzom związku zawodowego i samorządu studenckiego za znaczący wkład w zarządzanie Uniwersytetem. Dzisiejsza uroczystość to także sposobność do złożenia podziękowań wszystkim pracownikom, doktorantom i studentom za codzienne zaangażowanie w życie i rozwój naszej Uczelni, za trud i poświęcenie dla jej dobra. Słowa wdzięczności kieruję również do naszych zacnych emerytów, którzy wciąż ubogacają ten Uniwersytet swą obecnością, wiedzą, doświadczeniem i autorytetem. Dziękuję także absolwentów utrzymującym związki z KUL-em, dbającym o jego dobre imię i wiernym wyniesionym stąd wartościom. Pragnę wyrazić wdzięczność naszym dobroczyńcom za – często wieloletnie – nieocenione wsparcie. W tym miejscu chciałbym bardzo serdecznie podziękować wszystkim Towarzystwu Przyjaciół KUL, Fundacji Rozwoju KUL oraz szczególnie Fundacji Potulickiej za wielkoduszne wspieranie naszego Uniwersytetu. Szczere podziękowania kieruję także do lokalnych władz, rektorów wszystkich lubelskich uczelni oraz całej społeczności akademickiej naszego miasta za współpracę na rzecz akademickości Lublina.

 

Szanowni Państwo, Pracownicy i Studenci,

Obchodząc dzisiaj po raz kolejny w historii naszej Uczelni Święto Patronalne, które zawdzięczamy inicjatywie ks. Idziego Radziszewskiego, pamiętajmy o słowach bpa lubelskiego i wielkiego kanclerza KUL Mariana Fulmana: „Miał [ks. Radziszewski] tak wielkie nabożeństwo do Serca Jezusowego, że królowanie Jego z wyżyn tworzonej wszechnicy uważał za szczyt marzeń. [...] Widać było, jak promieniał, gdy o Sercu Bożym mówił. Nie będziemy dalecy od prawdy, jeśli powiemy, że źródłem potęgi jego ducha była boska miłość Jezusowa”.

 

Szanowni Państwo,

Ufamy jak ks. prof. Piotr Kremer, bodaj najbliższy współpracownik Założyciela KUL, że „[...] najlepszym uczczeniem pamięci i zasług tego niezwykłego i naprawdę wielkiego człowieka i kapłana będzie popieranie wszelkimi sposobami dzieła, które stworzył, idei, której nadał kształty realne, dla której się poświęcił. W niej bowiem gwarancja jaśniejszej przyszłości nie samej wiary katolickiej w Polsce, ale całego narodu polskiego”. Z głęboką nadzieją polećmy więc Bożej Opatrzności, przez przyczynę Najświętszego Serca Jezusowego, także współczesność naszej Alma Mater, tyle pełną niemal wiekowej chwały, ile nie mniejszych wyzwań.