WIERZBA IWA Salix caprea (L.)
RODZINA: wierzbowate Salicaceae
OPIS: krzew lub drzewo o wysokości 5-10(12) m, pokrój kulisty, korona gęsta, nieregularna, silnie rozgałęziona, kora od jasnoszarej do ciemnoszarej (w zależności od wieku), z czworobocznym wzorem, pędy od oliwkowych do czerwonawych, młode biało owłosione, z czasem łysiejące, liście szerokoeliptyczne, skośnie zaostrzone, z wierzchu połyskujące, spodem biało lub siwo zielone i kutnerowato owłosione, długości 4-6 cm, całobrzegie lub słabo piłkowane, krótkoogonkowe - ok. 1 cm dł., przylistki sercowate do nerkowatych, krzew jednopienny, kwiaty rozdzielnopłciowe: męskie zebrane w jajowate kotki o dł. 2-3 cm, żeńskie - zebrane w podłużno-jajowate kotki do 4 cm długości, kotki liczne, duże, sztywne, wzniesione, ukazują się przed ulistnieniem, na krótkich szypułkach, przed zakwitnięciem otoczone białymi włoskami chroniącymi kwiaty przed mrozem, pączki okryte 1 łuską.
OKRES KWITNIENIA: od marca do kwietnia.
SIEDLISKA: widne lasy, zarośla, gatunek pionierski na luźnych, żwirowanych glebach, na zrębach, na stanowiskach naświetlonych, wilgotnych, w luźnych lasach górskich po piętro alpejskie.
WYSTĘPOWANIE: Europa, Azja; w Polsce pospolita na całym obszarze, w górach po regiel górny.
OCHRONA: nie podlega.
UWAGI: tworzy mieszańce z innymi gatunkami wierzb; ważny wczesny krzew miododajny.
GALERIA
