<<Lis<< WILK Canis lupus (Linnaeus, 1758) >>Borsuk>>
SYSTEMATYKA: rząd - drapieżne Carnivora, rodzina - psowate Canidae
WYGLĄD: Dorosły osobnik przypomina pokrojem dużego psa. Masa ciała samca sięga niemal 70 kg. W kłębie mierzy do 75 cm. Dłuższy tułów z klinowatą klatka piersiową. Kończyny długie, ogon puszysty długości ok. 1/3 tułowia. Głowa duża ze skośno stawionymi oczami, stosunkowo krótkimi uszami i długim, masywnym pyskiem. Ubarwienie zróżnicowane (od białego poprzez rudawe do czarnego). W stałym uzębieniu posiada 42 zęby o formule: szczęka – 3142, żuchwa – 3143.
DYMORFIZM PŁCIOWY: Samce są większe i cieższe od samic.
AKTYWNOŚĆ: Zależna od pory roku. Latem są aktywne nocą, zimą przez całą dobę.
DIETA: Zależna od pokarmu dostępnego w środowisku, choć zwykle opera się na ssakach kopytnych. W Polsce głównie poluje na jeleniowate (sarna, jeleń), rzadziej dziki.
ROZRÓD: Dojrzałość płciową osiąga w wieku 10 miesięcy. Okres rui jest zróżnicowany geograficznie; w Polsce przypada na luty i marzec. Ciąża trwa 62-64 dni. Samica rodzi w okresie kwietnia-maja średnio 4-6 młodych. W grupie rozmnaża się zwykle jedna para („alfa”).
ŚRODOWISKO: Zasiedla duże kompleksy leśne (lasy liściaste, mieszane i bory).
ROZMIESZCZENIE: Zasiedla nielicznie Amerykę Północną (Alaska, Kanada), północną i środkową Azję, środkową i wschodnią część Europy. W Polsce najliczniej w południowo-wschodniej i północno-wschodniej części kraju, sporadycznie na zachodzie.
OCHRONA: Gatunkowa ścisła. Konwencja Berneńska, Konwencja Waszyngtońska, Rozp. Rady (WE) 338/97, Dyrektywa Siedliskowa.
UWAGI: W Polsce niemal całkowcie wytępiony na przełomie XIX i XX w. Po I Wojnie Światowej wpisany na listę zwierząt łownych. Później masowo tępiony. Od 1995 r. objęty lokalną ochroną, od 1998 r. objęty ochroną na terenie całego kraju.
GALERIA
