W kwartalniku "Studia Prawnicze KUL" publikuje się studia i artykuły z zakresu nauk prawnych. Tematyka artykułów pozostawiona jest w gestii Autorów.

 

Teksty składane do publikacji w "Studiach Prawniczych KUL" nie powinny być nigdzie wcześniej publikowane. Nie powinny też naruszać praw autorskich osób trzecich. Ewentualny wkład innych osób w powstanie publikacji oraz ewentualne źródła jej finansowania powinny zostać ujawnione. Praktyki określane jako ghostwriting i ghost authorship redakcja uważa za przejaw nierzetelności naukowej i naruszenie zasad etyki obowiązujących w nauce. Wszelkie przypadki takiej nierzetelności będą dokumentowane i ujawniane. Oryginalność publikacji naukowej Autor potwierdza złożeniem pisemnego oświadczenia w ramach podpisywanej umowy wydawniczej.

 

Wersją pierwotną kwartalnika jest wersja drukowana.

 

 

I. INFORMACJE OGÓLNE

 

  1. Teksty do publikacji przygotowane w edytorze Microsoft Word w formacie opisanym w punkcie 3 należy przesłać na adres redakcji: Redakcja „Studiów Prawniczych KUL”, Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL, Al. Racławickie 14, 20-950 Lublin; e-mail:  sp_red@kul.lublin.pl
  2. Format dokumentu. Tekst główny powinien być napisany czcionką typu Times New Roman 12 pkt, interlinia: 1,5. Przypisy należy sporządzić czcionką typu Times New Roman 10 pkt, interlinia: 1,0; z odnośnikami w indeksie górnym.
  3. Nie należy robić dodatkowych odstępów pomiędzy poszczególnymi akapitami.
    Nie należy stosować docelowego formatowania tekstu.
  4. Jeżeli Autor stosuje wewnętrzny podział artykułu, należy tego podziału dokonać tak, aby zawierał on: a) wstęp, b) właściwą treść artykułu, podzieloną na mniejsze jednostki redakcyjne opatrzone śródtytułami (dopuszczalny jest jedynie podział jednostopniowy); śródtytuły należy wyróżnić pogrubioną czcionką, c) zakończenie.
  5. Pierwsza strona powinna zawierać: tytuł artykułu, imię i nazwisko autora wraz z pełną nazwą reprezentowanej instytucji, stopień (tytuł) naukowy, adres do korespondencji, e-mail, numer telefonu.
  6. Do artykułu należy dołączyć Bibliografię (wykaz cytowanej literatury); poszczególne pozycje powinny być ułożone alfabetycznie. Nie należy podawać numerów stron.
  7. Ostatnia strona powinna zawierać: tytuł, streszczenie i słowa kluczowe w języku polskim oraz tytuł, streszczenie i słowa kluczowe w języku angielskim. Streszczenie nie powinno przekraczać 20 linijek tekstu.
  8. Redakcja nie weryfikuje stosowanych w pracach cytatów, ani ich tłumaczeń.
  9. Redakcja zastrzega sobie prawo usuwania usterek stylistycznych oraz ujednolicania tekstu według wskazanych zasad, bez porozumienia z Autorem.

II. ZASADY SPORZĄDZANIA PRZYPISÓW

 

 

Tekst przypisów należy zapisać stylem prostym, poza tytułami książek, artykułów czy samodzielnych tekstów w dziełach zbiorowych, które powinny być zapisane kursywą. Kursywy nie stosuje się w przypadku tytułów aktów prawnych.

 

Tytuły czasopism należy podawać w pełnym brzmieniu. Zasadniczo nie stosuje się skrótów ustaw, z wyjątkiem kodeksów – wówczas skróty tworzone są następująco: k.c. – Kodeks cywilny; k.h. – Kodeks handlowy; k.k. – Kodeks karny.

 

W przypisach stosuje się następującą kolejność zapisu bibliograficznego:

 

a) opis książek – inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł pracy, tom (jeżeli występuje), miejsce i rok wydania, numer powoływanej strony. Przykłady:

C. Berezowski, Prawo międzynarodowe publiczne, cz. I, Warszawa 1966, s. 17.

A. Przyborowska-Klimczak, W. Sz. Staszewski (oprac.), Traktaty o przyjaźni i współpracy zawarte przez Polskę. Wybór dokumentów, Lublin 2005, s. 11.

 

b) opis pracy będącej częścią publikacji zbiorowej – należy zastosować zapis [w:] i podać inicjał imienia i nazwisko redaktora, a następnie, po skrócie (red.), tytuł książki, miejsce wydania, rok, numer strony. Przykład:

A. Dębiński, Z historii Wydziału, [w:] A. Dębiński, W. Sz. Staszewski, M. Wójcik (red.), Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 2006, s. 9.

 

c) opis artykułów – inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł artykułu, tytuł czasopisma (w cudzysłowie), rok wydania, numer czasopisma w danym roku, numer powoływanej strony. Przykład:

M. Szewczyk, Prawnokarna ochrona tajemnicy zawodowej lekarza, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2000, z. 1, s. 165.

W przypadku artykułów w dziennikach podaje się inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł artykułu, tytuł czasopisma (w cudzysłowie), dzienną datę wydania i numer strony. Przykład:

M. Chomiuk, Przyspieszona rejestracja spółek z o.o., „Rzeczpospolita” z dnia 17 sierpnia 2010 r., s. C6.

 

d) opis orzeczeń sądów lub trybunałów – nazwa orzeczenia, nazwa organu, który je wydał, data wydania, sygnatura akt oraz (jeśli orzeczenie było publikowane) wskazanie miejsca publikacji i numerów stron. Przykład:

Orzeczenie SN z 10 maja 1989 r., III CZP 36/89, OSNCP 1990, nr 1-4, poz. 56.

 

e) opis aktów prawnych – metoda cytowania według Zasad techniki prawodawczej (Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej”, Dz. U. Nr 100, poz. 908). Przykłady:

Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym; Dz. U. Nr 19, poz. 10 z późn. zm.

Uchwała Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 października 1997 r. w sprawie regulaminu Trybunału Konstytucyjnego; tekst jedn. M.P. z 2001 r. Nr 41, poz. 668 z późn. zm.

 

f) źródła internetowe. Przykład:

http://www.hmrc.gov.pl [dostęp: 11.07.2011 r.]

 

Jeżeli praca była powoływana wcześniej w innym przypisie, przy kolejnym powoływaniu umieszcza się, po nazwisku autora, czytelny i niebudzący wątpliwości skrót tytułu oraz numer cytowanej strony. Zabieg ten stosuje się także wówczas, gdy w pracy powoływana jest tylko jedna publikacja danego autora.

Autor: Marzena Rzeszót
Ostatnia aktualizacja: 08.05.2015, godz. 06:59 - Magdalena Sawa