W kwartalniku "Studia Prawnicze KUL" publikuje się studia i artykuły z zakresu nauk prawnych. Tematyka artykułów pozostawiona jest w gestii Autorów.
Teksty składane do publikacji w "Studiach Prawniczych KUL" nie powinny być nigdzie wcześniej publikowane. Nie powinny też naruszać praw autorskich osób trzecich. Ewentualny wkład innych osób w powstanie publikacji oraz ewentualne źródła jej finansowania powinny zostać ujawnione. Praktyki określane jako ghostwriting i ghost authorship redakcja uważa za przejaw nierzetelności naukowej i naruszenie zasad etyki obowiązujących w nauce. Wszelkie przypadki takiej nierzetelności będą dokumentowane i ujawniane. Oryginalność publikacji naukowej Autor potwierdza złożeniem pisemnego oświadczenia w ramach podpisywanej umowy wydawniczej.
Wersją pierwotną kwartalnika jest wersja drukowana.
I. INFORMACJE OGÓLNE
Teksty do publikacji przygotowane w edytorze Microsoft Word w formacie opisanym w punkcie 3. należy przesłać na adres redakcji: Redakcja „Studiów Prawniczych KUL”, Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL, Al. Racławickie 14, 20-950 Lublin; mail: sp_red@kul.lublin.pl .
- Objętość artykułu nie powinna znacznie przekraczać jednego arkusza wydawniczego (tzn. 40 000 znaków ze spacjami).
- Format dokumentu. Tekst główny powinien być napisany czcionką typu Times New Roman 12 pkt, interlinia: 1,5. Dopuszcza się stosowanie wyróżnień w tekście, np. kursywę i pogrubienie tekstu. Przypisy należy sporządzić czcionką typu Times New Roman 10 pkt, interlinia: 1,0; z odnośnikami w indeksie górnym.
- Nie należy robić dodatkowych odstępów pomiędzy poszczególnymi akapitami. Nie należy stosować docelowego formatowania tekstu.
- Jeżeli Autor stosuje wewnętrzny podział artykułu, należy tego wewnętrznego podziału dokonać tak, aby zawierał on: a) wstęp, b) właściwą treść artykułu, podzieloną na mniejsze jednostki redakcyjne opatrzone śródtytułami (dopuszczalny jest jedynie podział jednostopniowy); śródtytuły należy wyróżnić pogrubioną czcionką, c) zakończenie.
- Pierwsza strona powinna zawierać: tytuł artykułu, imię i nazwisko autora wraz z pełną nazwą reprezentowanej instytucji, stopień (tytuł) naukowy, adres do korespondencji, e-mail, numer telefonu.
- Ostatnia strona powinna zawierać: tytuł, streszczenie i słowa kluczowe w języku polskim oraz tytuł, streszczenie i słowa kluczowe w języku angielskim. Streszczenie nie powinno przekraczać 20 linijek tekstu.
- Redakcja nie weryfikuje stosowanych w pracach cytatów, ani ich tłumaczeń. Redakcja zastrzega sobie prawo usuwania usterek stylistycznych oraz ujednolicania tekstu według wskazanych zasad, bez porozumienia z Autorem.
II. ZASADY SPORZĄDZANIA PRZYPISÓW
Tekst przypisów należy zapisać stylem prostym, poza tytułami książek, artykułów czy samodzielnych tekstów w dziełach zbiorowych, które powinny być zapisane kursywą. Kursywy nie stosuje się w przypadku tytułów aktów prawnych.
Tytuły czasopism należy podawać w pełnym brzmieniu. Zasadniczo nie stosuje się skrótów ustaw, z wyjątkiem kodeksów – wówczas skróty tworzone są następująco: k.c. – Kodeks cywilny; k.h. – Kodeks handlowy; k.k. – Kodeks karny.
W przypisach stosuje się następującą kolejność zapisu bibliograficznego:
a) opis książek – inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł pracy, tom (jeżeli występuje), miejsce i rok wydania, numer powoływanej strony. Przykłady:
C. Berezowski, Prawo międzynarodowe publiczne, cz. I, Warszawa 1966, s. 17.
A. Przyborowska-Klimczak, W. Sz. Staszewski (oprac.), Traktaty o przyjaźni i współpracy zawarte przez Polskę. Wybór dokumentów, Lublin 2005, s. 11.
b) opis pracy będącej częścią publikacji zbiorowej – należy zastosować zapis [w:] i podać tytuł książki, a następnie, po skrócie red., inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce wydania, rok, numer strony. Przykład:
A. Dębiński, Z historii Wydziału, [w:] A. Dębiński, W. Sz. Staszewski, M. Wójcik (red.), Profesorowie prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 2006, s. 9.
c) opis artykułów – inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł artykułu, tytuł czasopisma (w cudzysłowie), rok wydania, numer czasopisma w danym roku, numer powoływanej strony. Przykład:
M. Szewczyk, Prawnokarna ochrona tajemnicy zawodowej lekarza, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2000, z. 1, s. 165.
d) opis orzeczeń sądów lub trybunałów – nazwa orzeczenia, nazwa organu, który je wydał, data wydania, sygnatura akt oraz (jeśli orzeczenie było publikowane) wskazanie miejsca publikacji i numerów stron. Przykład:
Orzeczenie SN z 10 maja 1989 r., III CZP 36/89, OSNCP 1990, nr 1-4, poz. 56.
e) opis aktów prawnych – metoda cytowania według Zasad techniki prawodawczej (Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej”, Dz. U. Nr 100, poz. 908). Przykłady:
Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym; Dz. U. Nr 19, poz. 10 z późn. zm.
Uchwała Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 października 1997 r. w sprawie regulaminu Trybunału Konstytucyjnego; tekst jedn. M.P. z 2001 r. Nr 41, poz. 668 z późn. zm.
f) źródła internetowe. Przykład:
http://www.hmrc.gov.pl [dostęp: 11 lipca 2011 r.]
Jeżeli praca była powoływana wcześniej w innym przypisie, przy kolejnym powoływaniu umieszcza się, po nazwisku autora, czytelny i niebudzący wątpliwości skrót tytułu oraz numer cytowanej strony. Zabieg ten stosuje się także wówczas, gdy w pracy powoływana jest tylko jedna publikacja danego autora.
