„Postrzeganie ciała ludzkiego jako naczynia wydaje się być czymś jak najbardziej naturalnym, w końcu płynie w nim życiodajna krew, a jego głównym składnikiem jest woda. Jak bardzo ważnym motywem było ciało-naczynie w dziejach cywilizacji, i to już od samych jej początków, można się przekonać przeglądając syntetyczne nawet opracowania, szeroko rozumianej historii sztuki pradziejowej. W najdawniejszych kulturach możemy znaleźć zarówno naczynia same przypominające ciało, lub też jego fragment (na przykład twarz), jak i takie, które z ciałami były połączone w integralny sposób (Kobieta z Bordjoś). Ich powstanie najczęściej wywodzono z rytuałów związanych z życiem, choć w kształcie ciał wykonywano także urny na popioły zmarłych. Osobną sprawą jest ukazanie kobiety jako naczynia (lub potencjalnego naczynia) na dziecko, czyli nowe istnienie – w ten sposób można odczytywać ciała Wenus paleolitycznych, w których w sposób szczególny akcentowano cechy kobiece. Grafiki Agnieszki Zawadzkiej to poniekąd powrót do sięgającej kilku tysięcy lat tradycji ukazywania w sztuce ciała jako czegoś pięknego i szlachetnego. Prace akcentują to, co w naczyniach – ciałach jest intrygujące, często wręcz niematerialne. Tworzone
z gracją ażurowe konstrukcje przypominają nieco kwiaty, z których rodzą się, mające w sobie nowe życie, owoce. Wszystko to zdaje się być nieco efemeryczne, zamykające w subtelnej formie ponadczasową, trudną do uchwycenia przestrzeń. Grafiki powstały jednak
w wieku dwudziestym pierwszym, widać więc w ich formie inspiracje sztuką europejskiej secesji oraz grafiki japońskiej."

 

Krzysztof Gombin

 

 

/GALERIA ZDJĘĆ z wystawy pt.: "NACZYNIA"/ 



Agnieszka Zawadzka od urodzenia mieszka w Lublinie. Absolwentka Wydziału Artystycznego UMCS, doktor sztuk pięknych w dziedzinie grafiki. Obecnie pracuje na macierzystej uczelni. Swoje zainteresowania naukowe i twórcze koncentruje wokół grafiki i ilustracji oraz relacji słowa i obrazu w książce autorskiej. Inspiruje się japońskim drzeworytem ukiyo-e. Należy do ZPAP. Uczestniczy w wystawach i konkursach graficznych.
Jej prace znajdują się w zbiorach instytucji kulturalnych i prywatnych w Polsce i za granicą. Wydała dwie autorskie książki ilustrowane i zrealizowała na ich podstawie warsztaty twórcze dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Jest współautorką innowacyjnych projektów artystyczno - edukacyjnych ukierunkowanych na integracjęosób z dysfunkcją słuchu. Uczestniczyła w krajowych, międzynarodowych konferencjach naukowych i plenerach artystycznych. W ramach programu Erasmus pięciokrotnie realizowała zajęcia dydaktyczne na Uniwersytecie w Szawlach na Litwie.

 

Prezentowane prace to cykle NACZYNIA:
1. Naczynie na wodę, 2014
2. Naczynia na krew, 2015
3. Naczynia na światło, 2016
4. Naczynia kosmiczne, 2015

Wystawa czynna od 13 do 27 stycznia 2017 roku

Autor: Ireneusz Marciszuk
Ostatnia aktualizacja: 01.02.2017, godz. 14:42 - Ireneusz Marciszuk