Skarby średniowiecza
Rzeźba śląska ze zbiorów Instytutu Historii Sztuki KUL

Wystawa towarzysząca
inauguracji roku akademickiego 2013/2014

20 października 2013 r., Gmach Główny KUL, I piętro

Koncepcja i scenariusz

Krzysztof Przylicki, IHS KUL

 

Opracowanie graficzne

Katarzyna Sobol

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Szafa Retabulum
Wielkiej Świętej Rodziny
z kościoła
pw. Trzech Króli w Kliczkowie
(niem. Klitschdorf)

Pracownia północno-zachodniego Śląska,

pod wpływem Mistrza Ołtarza z Gościszowic, ok. 1520

szafa.jpg

W zbiorach sztuki Instytutu Historii Sztuki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II znajduje się największa w tej części Polski kolekcja późnośredniowiecznej plastyki śląskiej. Ten liczący czternaście obiektów zbiór pod względem artystycznym stanowi prawdziwy ewenement. Znalazły się w nim bowiem dzieła czołowych warsztatów śląskich późnego średniowiecza – m.in. Mistrza Lat 1486-1487, Jakoba Beinharta, Mistrza Ołtarza z Gościszowic, a także rzeźby z kręgu oddziaływań Mistrza Figur Lubińskich. Dzieła te przekazane zostały do KUL w 1956 r. w darze wrocławskiej Kurii Archidiecezjalnej dla potrzeb rodzącego się wówczas Studium Sztuki Sakralnej przy Sekcji Historii Sztuki.

 

Niniejszy pokaz stanowi zwieńczenie projektu badawczego, prowadzonego w latach 2011-2012, którego celem było rozpoznanie atrybucji oraz pierwotnych miejsc przechowywania rzeźb z naszej kolekcji. Na skutek zawirowań wojennych większość z nich utraciła swoją „tożsamość”, stając się zupełnie anonimowymi przykładami sztuki śląskiej.

 

MU-KUL-III-1552.jpg

MU-KUL-III-323.jpg

Św. Katarzyna Aleksandryjska
tzw. Złota Katarzyna z Katternecke we Wrocławiu

Wrocławski warsztat Jakoba Beinharta (około 1460-1525), pocz. XVI w.

 Matka Boża z Dzieciątkiem

Pracownia śląska z kręgu oddziaływań Mistrza Lubińskich Figur; lata 90. XV w.

 

Główny akcent wystawy stanowi rekonstrukcja grupy Ukrzyżowania z belki tęczowej kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Szymocinie (niem. Simbsen). Składały się na nią: krucyfiks oraz rzeźby ukazujące Matkę Bożą Bolesną, Marię Magdalenę i Jana Ewangelistę. Grupa ta została zdemontowana już w XIX w., w następstwie czego uległa rozproszeniu. Krucyfiks oraz figura Matki Bożej Bolesnej przewiezione zostały do Erzbischöfliches Museum we Wrocławiu (dzisiejsze Muzeum Archidiecezjalne), Maria Magdalena pozostała w szymocińskim kościele, natomiast rzeźba Jana Ewangelisty zaginęła. Prezentowana na tle wielkoformatowego wydruku figura Matki Bożej Bolesnej przekazana z Wrocławia do KUL w 1956 r.

 

Na wystawie prezentujemy dziewięć zabytków powstałych w XV i XVI w. Pozostałych pięć rzeźb poddawanych jest aktualnie pracom konserwatorsko-restauratorskim w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

 

Krzysztof Przylicki

 

logo_fundacja_czarne.jpg

 

Wystawa zorganizowana przy wsparciu Fundacji Książąt Lubomirskich

Autor: Ireneusz Marciszuk
Ostatnia aktualizacja: 22.10.2013, godz. 16:12 - Ireneusz Marciszuk