ŻABA MOCZAROWA Rana arvalis (Nilsson, 1842, Bonaparte, 1840)
SYSTEMATYKA: rząd: płazy bezogonowe Anura, rodzina: żabowate Ranidae
WYGLĄD: obydwie płcie od 4 do 8 cm. Skóra gładka. Pysk ostro zakończony co odróżnia ten gatunek od żaby trawnej. Grzbiet czekoladowobrązowy, czasem ceglasty z jaśniejszym paskiem po środku. Boki ciała z czarnymi, marmurkowymi plamami. Brzuch biały. Za oczami plamy skroniowe. Błony bębenkowe dobrze widoczne.
DYMORFIZM PŁCIOWY: samiec w okresie godowym intensywnie niebieski. Barwa ta jest nietrwała, w sytuacji stresu znika w ciągu kilku minut. Parzyste rezonatory zewnętrzne. Na palcach przednich kończyn duże czarne modzele godowe. Głos przypomina szczekanie psa.
AKTYWNOŚĆ: dobowa – cała doba. Sezonowa – od marca do października. Sen zimowy na lądzie w szczelinach i płytkich norach, w lesie między korzeniami drzew lub w ściółce.
POKARM: bezkręgowce, głównie stawonogi.
ROZRÓD: okres godowy kwiecień. Gody w niewielkie stawy, małe oczka wodne, rowy melioracyjne, wiosenne rozlewiska. Ampleksus pachowy. Samce godują w grupach nawet po kilkaset osobników. Liczba jaj ok. 800-2,8 tys. Skrzek w dużych kłębach składany w nocy. Kijanki do 45 mm. Okres rozwoju i przeobrażenia ok. 2,5-3 miesięcy. Metamorfoza w czerwcu. Dojrzałość płciowa po 3 latach.
ŚRODOWISKO ŻYCIA: tereny otwarte, łąki, bagna, torfowiska, unika zwartych obszarów leśnych, pół i ogrodów.
WYSTĘPOWANIE: Europa poza krańcami północnymi i południowymi, głównie na niżu, w górach do 600 m n.p.m. W Polsce pospolita w całym kraju.
OCHRONA: gatunkowa, ścisła. Czerwona lista IUCN (kategoria LC). Dyrektywa Siedliskowa (Załącznik II).
UWAGI: żaba moczarowa należy do grupy żab „brunatnych” wraz z żabą trawną R. temporaria i żabą dalmatyńską (zwinką) R. dalmatina.
GALERIA