<<Ryś<< ŻBIK EUROPEJSKI Felis silvestris (Schreber, 1775) >>Niedźwiedź>>
SYSTEMATYKA: rząd - drapieżne Carnivora, rodzina - kotowate Felidae
WYGLĄD: Ogólnym wyglądem przypomina burego kota domowego (jest od niego od niego dwa razy większy i silniej zbudowany). Długość ciała dorosłego samca osiąga 52-67 cm, zaś ogona 26-35 cm. Głowa szeroka, z okrągłymi, krótkimi uszami. Łapy dość krótkie, mocno zbudowane. Ogon długi i gruby, tępo zakończony. Sierść gęsta, jedwabista, wyraźnie dłuższa niż u kota domowego. Ubarwienie zmienne od burożółtego do ciemnoszarego, strona brzuszna oraz (czasem) podbródek jaśniejsze. Na bokach ciała, łapach i ogonie występują ciemniejsze pręgi. Posiada łącznie 30 zębów o formule: szczęka – 3131, żuchwa – 3121.
DYMORFIZM PŁCIOWY: Samce są większe i cięższe od samic.
AKTYWNOŚĆ: Najczęściej aktywny późnym popołudniem i o świcie. W ciągu doby pokonuje odległość do kilkunastu kilometrów.
DIETA: Poluje głównie na drobne gryzonie i owadożerne, rzadziej ptaki i zające. Zjada również padlinę.
ROZRÓD: Prowadzi samotny tryb życia z wyjątkiem okresu rui. Dojrzałość płciową osiąga w wieku 10-12 miesięcy. Ruja przypada na przełom lutego i marca. Po okresie ciąży, trwającej 63-69 dni, rodzi się od 1 do 7 młodych.
ŚRODOWISKO: Preferuje lasy liściaste lub mieszane, mniej zwarte, szczególnie młodsze drzewostany z bogatym podszytem. Zasiedla także obrzeża lasów, zakrzaczenia śródpolne, polany leśne, doliny cieków wodnych. Często widywany w pobliżu osiedli ludzkich ze względu na obfitą bazę pokarmową.
ROZMIESZCZENIE: Występuje w Europie, północnej Afryce, od Azji Mniejszej do Chin. Zasięg geograficzny rozczłonkowany. W Polsce stwierdza się występowanie żbika jedynie w południowo-wschodniej części kraju (od Beskidu Niskiego do Pogórza Przemyskiego). Całkowitą liczebność tego gatunku w Polsce szacuje się poniżej 200 osobników.
OCHRONA: Ścisła gatunkowa. Konwencja Berneńska, Konwencja Waszyngtońska, Rozp. Rady (WE) 338/97, Dyrektywa Siedliskowa.
UWAGI: Żbik jest gatunkiem szczególnie zagrożonym z uwagi na krzyżowanie z kotem domowym. Zjawisko to jest obserwowane we wszystkich europejskich populacjach tego gatunku. Obecnie brak jest dostatecznych danych do oceny nasilenia tego zjawiska.
GALERIA