Zgromadzenie, zwane też urszulankami szarymi, stanowiące jedną z licznych gałęzi rodziny urszulańskiej, powołanej do życia w XVI w. przez św. Anielę Merici, zostało założone przez św. Urszulę Ledóchowską. Pierwsza wspólnota szarych urszulanek, która w sierpniu 1920 roku wraz z grupką dzieci osiedliła się nad Jeziorem Pniewskim, sięga swymi korzeniami urszulańskiej wspólnoty w Petersburgu, dokąd m. Urszula na prośbę Ojca św. Piusa X wyjechała w 1907 roku, by objąć kierownictwo internatu dla dziewcząt przy polskim Gimnazjum św. Katarzyny. Pierwsza wojna światowa zmusiła matkę Urszulę i po niej także pozostałe siostry do opuszczenia stolicy Rosji. W krajach skandynawskich, w Szwecji i Danii, siostry znalazły nie tylko tymczasowe schronienie, ale otwierały się przed nimi także nowe możliwości działania wśród dzieci i młodzieży. W 1920 roku wspólnota petersburska wróciła niepodległej Polski i uzyskała od Stolicy Świętej pozwolenie na przekształcenie się w Zgromadzenie Urszulanek Serca Jezusa Konającego. Konstytucje Zgromadzenia otrzymały pierwszą aprobatę Stolicy Świętej 4 VI 1923, a definitywną - 21 XI 1930.

 

urszulanki SJK

 

Zgromadzenie szybko się rozwijało. Św. Urszula wraz z siostrami, w dostępny im sposób, włączyła się dynamicznie w dzieło odbudowy Polski po latach rozbiorów i pierwszej wojny światowej. Rosły szeregi sióstr i liczba wspólnot i dzieł. Siostry organizowały przedszkola, szkoły, domy dziecka, internaty dla młodzieży szkół średnich, domy akademickie; prowadziły kursy zawodowe dla dziewcząt, świetlice i czytelnie dla dzieci i młodzieży; podjęły katechizację w szkołach państwowych i pracę formacyjną nad przygotowaniem przyszłych katechetek i nauczycielek. Pomimo strat wojennych Zgromadzenia urszulanki szare podjęły nowe inicjatywy nawiązujące do ich tradycji. Pozbawione nieruchomości, które były podstawą niezależnego bytu Zgromadzenia przed drugą wojna światową, siostry poświęciły się pracy misyjnej.

W latach dwudziestych powstały domy Zgromadzenia w Sieradzu, Wilnie, Czarnym Borze oraz na Wołyniu i Polesiu. Już w 1928 roku uruchomiono placówkę w Rzymie (zajmującą się młodzieżą akademicką oraz ubogimi), która stała się zalążkiem przyszłego domu generalnego Zgromadzenia.

 

urszulanki SJK

 

Obecnie Zgromadzenie liczy około 900 sióstr 11 narodowości w prawie 100 wspólnotach w Polsce, we Włoszech, we Francji, w Finlandii, w Niemczech, na Ukrainie, na Białorusi, w Rosji, w Kanadzie, w Argentynie, w Brazylii i Boliwii, w Tanzanii oraz na Filipinach. Siostry realizują swe zadania apostolskie przede wszystkim w dziedzinie wychowania i nauczania, „przez służbę braciom najbardziej potrzebującym i pokrzywdzonym oraz przez inne działania, zmierzające do ewangelizacji świata” (z Konstytucji Zgromadzenia). W zależności od potrzeb kraju i środowiska podejmują pracę dydaktyczną jako katechetki, nauczycielki w szkołach, seminariach i wyższych uczelniach (KUL i UKSW); pracę wychowawczą w domach dziecka, przedszkolach, bursach, domach studenckich i w świetlicach; pracę charytatywno-społeczną i parafialną; pracę formacyjną wśród młodzieży (dni skupienia, rekolekcje, wakacyjne spotkania, towarzyszenie duchowe, oazy, oratoria; grupy i stowarzyszenia: ERM – Eucharystyczny Ruch Młodych; schole i inne) a także pracę wśród emigrantów i na misjach w Ameryce Łacińskiej i w Afryce.

 

urszulanki SJK

 

Duchowość zgromadzenia zakorzeniona jest w tajemnicy Serca Jezusowego, rozumianej szczególnie jako pragnienie odpowiadania miłością na Jego miłość; pragnienie oddania całego życia, bez wyjątków i warunków; pragnienie kroczenia za Chrystusem, w gronie Jego uczniów; tajemnica noszenia w sobie konania Jezusa dla zbawienia braci. Zgodnie z tą duchową drogą wytyczoną przez św. Matkę Założycielkę, celem apostolstwa szarych urszulanek jest „głoszenie Chrystusa – miłości Jego Serca – przez wychowanie i nauczanie dzieci i młodzieży, służbę braciom najbardziej potrzebującym i pokrzywdzonym oraz przez inne formy działania, zmierzające do ewangelizacji świata” (z Konstytucji Zgromadzenia).

 

urszulanki SJK  

Autor: Sybille Schmidt
Ostatnia aktualizacja: 04.02.2013, godz. 12:49 - Sybille Schmidt