<<Muflon<< ŻUBR Bison bonasus (Linnaeus, 1758) >>Dzik>>
SYSTEMATYKA: rząd - parzystokopytne Artiodactyla, rodzina - krętorogie (pustorogie) Bovidae
WYGLĄD: Największy ssak lądowy Europy. Masa ciała dorosłego samca może sięgać ponad 900 kg, samicy ponad 600 kg. Maksymalna wysokość w kłębie przekracza 180 cm u samców i 160 cm u samic. Mocna budowa ciała z krótkim i stosunkowo wąskim tułowiem (znacznie masywniejszym z przodu niż z tyłu). Linia grzbietu tworzy wzniesienie wyglądające jak garb. Głowa szeroka i nisko osadzona, uszy okrągłe i owłosione. U obu płci występują ciemne rogi, wysoko osadzone na głowie i zagięte do środka. Stałe uzębienie składa się z 32 zębów; wzór zębowy: szczęka - 0033, żuchwa - 3133. Ogon długości około 0,5 m, zakończony kiścią dłuższej sierści. Przód ciała (głowa i szyja) pokryty dłuższymi włosami tworzącymi na przedpiersiu tzw. "brodę".
DYMORFIZM PŁCIOWY: Samce są znacznie większe i mocniej zbudowane, odznaczają się szerszą głową i większym "garbem". Posiadają rogi słabiej zagięte niż samice.
AKTYWNOŚĆ: W okresie bez pokrywy śnieżnej aktywne od świtu do zmierzchu, w czasie zimy zaznacza się również słaba aktywność nocna. Długość czasu poświęcona na żerowanie jest zależna od dostępnej bazy pokarmowej. W sezonie wegetacyjnym grupa mieszana poświęca średnio 60% czasu na żerowanie.
DIETA: Żubry cechują się niską wybiórczością pokarmową. Odżywiają się głównie trawami i roślinami zielnymi (70–90%). Kora i pędy drzew pobierane są w większych ilościach tylko na przełomie zimy i wiosny. Mogą również zjadać żołędzie i grzyby.
ROZRÓD: Gatunek poligyniczny. Dojrzałość płciową osiąga zwykle w wieku 3 lat. Ruja trwa od sierpnia do października. Ciąża trwa 254-270 dni (średnio 264). Samica rodzi jedno cielę w okresie od maja do lipca, rzadziej późną jesienią.
ŚRODOWISKO: Głównie lasy liściaste lub mieszane, czasem również bory mieszane. Bardzo ważnym elementem siedliska są otwarte powierzchnie, jak łąki śródleśne, polany, zręby, na których żerują w niemal równym stopniu jak w lesie.
ROZMIESZCZENIE: Pierwotnie zasiedlał obszar niemal całej Europy. Obecnie w Polsce występuje na wolności w kilku rejonach, głównie w Karpatach (Bieszczady) i północno-wschodniej cześci kraju (Puszcze: Białowieska, Borecka, Knyszyńska) oraz w woj. zachodnio-pomorskim. Poza Polską stada wolnościowe wystepują tylko w Rosji, na Ukrainie, Białorusi, Litwie i Słowacji.
OCHRONA: Gatunkowa, ścisła. Konwencja Berneńska. Dyrektywa Siedliskowa.
UWAGI: Żubr jest przykładem udanej w Polsce restutucji gatunku będącego na krawędzi wymarcia. Wytępiony w stanie dzikim na pocz. XX w. Został odtworzony w oparciu o niewielką liczbę zwierząt hodowanych w niewoli (12). Obecnie prowadzi się intensywne działania w kierunku odtworzenia karpackiej populacji żubra poprzez reintrodukcje zwierząt w krajach położonych wzdłuż łuku Karpat (Rumunia, Ukraina, Słowacja, Węgry, Czechy) oraz rozprzestrzenienie gatunku w Europie Zachodniej (Niemcy, Francja, Hiszpania).
GALERIA
ZOBACZ FILM - kliknij "Odtwórz"
(aby powiększyć kliknij dwa razy na ekran)