Dorota Śliwa urodziła się w Węgierskiej Górce, położonej w malowniczym Beskidzie Żywieckim. Uczęszczała do Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej w Milówce gdzie uzyskała świadectwo dojrzałości. W latach 1977 – 1981 studiowała na filologii romańskiej UJ. Studia te ukończyła we wrześniu 1981 roku i otrzymała tytuł magistra na podstawie pracy magister­skiej pt. Wyrażenia przenośne nazw kolorów w j. francuskim, napisanej pod kierun­kiem prof. dr hab. Urszuli Dąmbskiej-Prokop.

W latach 1981-1984 przebywała we Francji, gdzie  jej studia doktoranckie w Département des Recherches Linguistiques przy Université de Paris VII  zostały uwieńczone dwoma dyplomami : Diplôme d’Etudes Approfondies (1982) oraz Diplôme de Docteur de Linguistique (październik 1984) na podstawie rozprawy Problèmes de la restitution des éléments effacés: étude syntaxique, lexicale et énonciative des propositions elliptiques donnant lieu à l’ambiguïté.

W latach 1984 -1985 pracowała w Instytucie Filologii Romańskiej UJ.   Od 1986 roku pracuje w Instytucie Filologii Romańskiej KUL. W roku 1987 pełniła funkcję sekretarza komitetu redakcyjnego Roczników Humanistycznych, zeszyt 5: Neofilologia, w 1991 roku była współkoordynatorem programu Tempus w KUL a także opiekunem naukowo-dydaktycznym w Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych w Chełmie. W dniu 22 listopada 2000 po przeprowadzonym kolokwium habilitacyjnym na podstawie rozprawy pt. Aspects dénominatifs de la morphologie dérivationnelle (étude des noms d’artefacts en français et en polonais), otrzymała tytuł naukowy doktora habilitowanego zatwierdzony przez Centralną Komisję do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych 28 kwietnia 2001 roku. W latach 2001-2002 pełniła funkcję sekretarza Wydziału Historyczno-Filologicznego TN KUL. Od  2003 roku jest kierownikiem Katedry Języków Romańskich. W 2005 roku została mianowana na stanowisko profesora KUL.

Jest członkiem-założycielem Akademickiego Towarzystwo Romanistów Polskich "Plejada", ponadto członkiem innych towarzystw naukowych m.in. Towarzystwo Naukowe KUL, Polskie Towarzystwo Neofilologiczne.

Poza pracą naukowo-dydaktyczną była prezesem pierwszej kadencji (1997 rok) Stowarzyszenia „Ognisko Światła i Miłości”, którego celem  jest wspieranie domu rekolekcyjnego w Kaliszanach (gmina Józefów n/Wisłą) oraz działalność charytatywna. W latach 2002-2003, w ślad za prof. dr hab. R. Foryckim, UW, była współinicjatorką starań o ogłoszenie bł. S. Sancji Szymkowiak patronką polskich romanistów uwieńczonych Dekretem Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z dnia 19.IX.2003 roku.

 

Doświadczenie dydaktyczne

-          fonetyka, morfologia, składnia, semantyka, gramatyka kontrastywna,

-          nauczanie języka francuskiego w Metropolitarnym Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie (lata 1998-2004)

-          seminarium licencjackie i magisterskie z zakresu składni, słowotwórstwa, semantyki, leksykologii (ogólnej i specjalistycznej), terminologii, tłumaczenia

-          wykłady monograficzne z wybranych kluczowych problemów semantyki i terminologii (m.in. „Definicje leksykograficzne i terminologiczne”, „Metody badań językoznawstwie korpusowym” (2007/2008), „Terminologie dwujęzyczne w komunikacji zawodowej” (2009/2010)

-          seminarium doktoranckie z językoznawstwa romańskiego.