Rektor KUL w Apelu Jasnogórskim: Uniwersytet katolicki drogą ku górom intelektu i ducha

- Zadaniem każdej uczelni wyższej jest dążenie do odkrywania i propagowania prawdy, a w przypadku uczelni katolickiej prawda zawsze spotyka się z Bogiem, który przez swojego Syna powiedział, że jest Drogą, Prawdą i Życiem – powiedział rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, ks. prof. Mirosław Kalinowski, który poprowadził grudniowe rozważania do Apelu Jasnogórskiego. W klasztorze zakonu paulinów w Częstochowie rektor KUL nawiązał do Piera Giorgia Frassatiego, niedawno kanonizowanego włoskiego świętego i patrona studentów, który kochał góry.

Zdaniem rektora KUL należy tak organizować życie na uniwersytecie, aby czuło się w nim atmosferę gór, czyli bliskości Boga.

- Uniwersytet katolicki ma być górą Tabor, która jest miejscem poznania prawdy ostatecznej o Bogu i człowieku – powiedział, nawiązując do miejsca, w którym przemieniony Chrystus objawił prawdę o wielkości Boga i pozwolił wybranym Apostołom poczuć Jego obecność.

Poznanie jako rozumny proces kształtowany jest podczas studiów. I – jak podkreślił ks. prof. Mirosław Kalinowski - to właśnie uniwersytet uczy logicznego myślenia, wyposażając ludzki rozum w narzędzia potrzebne przy uprawianiu rożnych dziedzin nauki.

Uniwersytet katolicki powinien uzdalniać umysły swoich pracowników i studentów do widzenia więcej i sięgania wyżej. Umysł bowiem to nie tylko narzędzie myślenia i poznawania, ale przede wszystkim dar od Boga, który jest ostatecznym źródłem wszelkiej rozumności, ponieważ stworzył wspaniały świat. Za przykładem św. Pier Giorgio, społeczność akademicka uczelni katolickiej powinna dawać świadectwo miłości i służby bliźnim.

- Powinniśmy wziąć sobie do serca przestrogę wczesnochrześcijańskiego wybitnego kaznodziei św. Jana Chryzostoma, przestrzegającego przed tymi myślicielami, którzy żyją niezgodnie z tym, czego nauczają – wskazał rektor KUL.

W czasie adwentu, nawiązując do przesłania św. Piera Giorgia Frassatiego o życiu z pokorą i miłością, ks. prof. Mirosław Kalinowski, przypomniał, że Chrystus zstąpił na ziemię z wysokości, aby nas zbawić i pociągnąć z powrotem ku temu, co wzniosłe.

Katolicki Uniwersytet Lubelski uczestniczy w tej misji Chrystusa także przez takie inicjatywy jak organizowanie studiów dla więźniów czy posługa w hospicjum.

- Prosimy Cię, Boże, za wstawiennictwem Jasnogórskiej Pani i patrona studentów św. Piera Giorgia Frassatiego, aby Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II nadal zamieniał wszelką brzydotę tego świata w piękno gór i pomagał ludziom odczytać i realizować wzniosłą godność dzieci Bożych – zakończył rozważania do Apelu Jasnogórskiego ks. prof. Mirosław Kalinowski, rektor KUL.

---------------------------------

APEL JASNOGÓRSKI – grudzień 2025

Uniwersytet katolicki drogą ku górom intelektu i ducha

Maryjo, Ty wskazujesz nam drogę ku rzeczom wzniosłym, ku sprawom najważniejszym. Zgadzając się na Boże macierzyństwo wybrałaś cel życia przewyższający wszelkie ziemskie cele. Niejako symbolicznie poszłaś w góry podzielić się tą nowiną z Twoją krewną Elżbietą. Można powiedzieć, że jako Matka Boga znalazłaś się na wyżynach intelektu i ducha, i nigdy już z tych gór nie zeszłaś. Przychodzimy dzisiaj do Ciebie, Maryjo, jako wspólnota akademicka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, aby pooddychać klimatem gór, aby nauczyć się tak realizować naszą misję naukowo-dydaktyczno-wychowawczą, by zawsze prowadziła ona na szczyty prawdy, dobra i piękna.

Przewodnikiem duchowym w naszych tegorocznych jasnogórskich spotkaniach z Maryją jest kanonizowany niedawno włoski święty Pier Giorgio Frassati, patron studentów, żyjący na początku ubiegłego stulecia. Należał on do Włoskiego Klubu Alpinistycznego, kochał góry i kiedy tylko mógł, wybierał się na górską wyprawę. One zbliżały go do Boga, pomagały odnaleźć sens życia, dawały możliwość przemyślenia i uporządkowania ważnych spraw. Niech jego refleksje nad wyjątkową symboliką gór pomogą nam w codziennej wędrówce ku temu, co wzniosłe i nieprzemijające.

Św. Pier Giorgio Frassati tak mówił o swojej miłości do gór: „Ich czar mnie zniewala. Pragnąłbym, o ile mi moje studia pozwolą, spędzać całe dni w górach, podziwiając w ich czystym powietrzu wielkość Stwórcy”. Spróbujmy odnieść te słowa do rzeczywistości akademickiej. Praca naukowa i studia wymagają wytężonej pracy i nie pozwalają na częste wycieczki, ale można w taki sposób zorganizować życie na uniwersytecie, aby czuło się w nim atmosferę gór, czyli bliskości Boga. Zadaniem każdej uczelni wyższej jest dążenie do odkrywania i propagowania prawdy, a w przypadku uczelni katolickiej prawda zawsze spotyka się z Bogiem, który przez swojego Syna powiedział, że jest Drogą, Prawdą i Życiem.

To pierwsza góra, ku której nasz uniwersytet powinien prowadzić. Można porównać ją z górą Tabor, na której przemieniony Chrystus objawił prawdę o wielkości Boga i pozwolił wybranym Apostołom poczuć Jego obecność wyraźniej niż na nizinach tego świata. Sprawił, że po zejściu z góry już inaczej widzieli prawdę o swoim ziemskim życiu, czyli skąd ono pochodzi i ku czemu zmierza. Uniwersytet katolicki ma być taką górą Tabor, która jest miejscem poznania prawdy ostatecznej o Bogu i człowieku.

Podziwianie wielkości Stwórcy w górskich krajobrazach, o którym mówił św. Pier Giorgio Frassati, kieruje naszą uwagę ku kolejnej kwestii, związanej z poznaniem jako rozumnym procesem, który jest kształtowany podczas studiów. Uniwersytet uczy logicznego myślenia, wyposaża ludzki rozum w narzędzia metodologiczne potrzebne przy uprawianiu rożnych dziedzin nauki. Perspektywa gór jako miejsca wzniosłego, wyjątkowego, bliskiego niebu uświadamia nam jednak coś więcej: szczególną specyfikę ludzkiego rozumu i poznania, na którą musi zwracać uwagę uczelnia katolicka. Po pierwsze, piękno gór pozwala dojrzeć, że umysł to nie tylko narzędzie myślenia i poznawania, ale przede wszystkim dar od rozumnego Boga, który jest ostatecznym źródłem wszelkiej rozumności, ponieważ stworzył wspaniały świat.

Po drugie, przyglądanie się górom w ciszy wynosi ludzki umysł do stanu kontemplacji, czyni go zdolnym do widzenia więcej niż podpowiadają zmysły. Przekładając te doświadczenia na funkcje, jakie ma do spełnienia uniwersytet katolicki, zdajemy sobie sprawę, że powinien on uzdalniać umysły swoich pracowników i studentów do widzenia więcej, sięgania wyżej, szukania wnikliwiej.Św. Pier Giorgio Frassati czerpał z górskich wędrówek inspirację do wzniosłych czynów W przeciwieństwie do tych ludzi, którzy wspinają się na górę, aby rządzić światem, on szedł tam, aby z Bożej perspektywy lepiej widzieć potrzeby drugiego człowieka. Gdy wracał do codziennego życia starał się jak najwięcej pomagać innym. Mimo pochodzenia z bogatego domu nie gromadził pieniędzy, ale przeznaczał je na cele charytatywne. Odwiedzał domy dla niepełnosprawnych, pocieszał biedaków. Gdy spotkał kobietę z bosym dzieckiem, oddał jej własne buty. Innym razem, gdy ktoś ukradł mu rower, stwierdził, że ta osoba na pewno potrzebowała go bardziej. Zmarł na chorobę Heinego – Medina, którą zaraził się od ubogiego.

W dniu jego pogrzebu na ulice Turynu wyszło wielu biednych, bezdomnych i chorych, którym pomógł. To sprowadzanie wzniosłych czynów na niziny codziennego życia, które praktykował św. Pier Giorgio, uświadamia nam jako członkom akademickiej wspólnoty uczelni katolickiej, że nie wystarczy podążać w naszej pracy ku szczytom Bożej mądrości, ale trzeba wobec innych dawać świadectwo tej mądrości, która jest w istocie miłością i służbą. Powinniśmy wziąć sobie do serca przestrogę wczesnochrześcijańskiego wybitnego kaznodziei św. Jana Chryzostoma, przestrzegającego przed tymi myślicielami, którzy żyją niezgodnie z tym, czego nauczają.

Św. Pier Giorgio Frassati przypomina dzisiaj, że góry uczą nas poznania Boga jako najwyższej Prawdy; pozwalają dostrzec nadprzyrodzone źródła ludzkiego rozumu; nakazują żyć wzniośle na co dzień, służąc z pokorą i miłością spotkanym ludziom. To przesłanie wpisuje się bardzo dobrze w czas adwentu. Chrystus, którego narodzenie będziemy wkrótce wspominać, przyszedł do nas z gór, zstąpił na ziemię z wysokości, aby nas zbawić i pociągnąć z powrotem ku temu, co wzniosłe. Jako uniwersytet katolicki pragniemy uczestniczyć w tej misji Chrystusa, wprowadzając atmosferę gór w codzienne życie akademickiej wspólnoty, a także kontynuując takie inicjatywy zewnętrzne, jak organizowanie studiów dla więźniów czy posługa w hospicjum.

Prosimy Cię, Boże, za wstawiennictwem Jasnogórskiej Pani i patrona studentów św. Pier Giorgio Frassatiego, aby Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II nadal zamieniał wszelką brzydotę tego świata w piękno gór i pomagał ludziom odczytać i realizować wzniosłą godność dzieci Bożych.