prof. Jerzy Kłoczowski (1924-2017)

Prof. Jerzy Kłoczowski – jeden z najwybitniejszych historyków polskich, świadek historii i wielki autorytet, znawca historii kultury polskiej, historii chrześcijaństwa w Polsce i Europie oraz historii Europy Środkowo-Wschodniej.

Urodził się 29 grudnia 1924 roku w Bogdanach Wielkich. Od 1941 roku był żołnierzem ZWZ-AK ps. „Piotruś”. Walczył w oddziale pułku „Baszta” przy Komendzie Głównej AK. Uczestniczył w Powstaniu Warszawskim, dowodził plutonem podczas ataku na Królikarnię i został ciężko ranny.

Był absolwentem Uniwersytetu Poznańskiego, a doktorat obronił w 1950 roku na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 1950 roku pracował naukowo na KUL. Kierował Katedrą Dziejów Średniowiecznych i Nauk Pomocniczych Historii oraz Katedrą Historii Kultury Polskiej. W latach 1968–1974 był dziekanem Wydziału Nauk Humanistycznych. W 1957 roku założył Instytut Geografii Historycznej Kościoła w Polsce przy KUL i przez wiele lat nim kierował.

Był autorem około tysiąca publikacji naukowych i wykładał na uczelniach w wielu krajach Europy i Ameryki Północnej. Otrzymał doktoraty honoris causa uczelni w Grodnie, Kijowie, Berlinie i Paryżu. Był członkiem rzeczywistym PAU, założycielem i pierwszym dyrektorem Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej w Lublinie, przewodniczącym Polskiego Komitetu ds. UNESCO i członkiem Rady Wykonawczej UNESCO.

Działał w „Solidarności”, należał do Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie, przewodniczył Komitetowi Obywatelskiemu Lubelszczyzny i był senatorem RP I kadencji. Został odznaczony m.in. Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych i Orderem Orła Białego.