pluzek_lipiec

 

Zenomena Płużek (1926- 2005)

wykładowca psychologii klinicznej i psychologi osobowości, łączniczka i sanitariuszka AK

 

Urodziła się w 1926 roku w Girach Luzowskich, w rodzinie inteligenckiej. Gimnazjum ukończyła w Krakowie w roku 1947. Studia wyższe odbyła na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, uzyskując tytuł magistra filozofii. Tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii uzyskała w 1963 roku, także na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tytuł doktora habilitowanego na podstawie rozprawy: 'Wartość diagnostyczna testu MMPI-WISKAD dla młodzieży różnicowanej w zakresie nozologii psychiatrycznej' uzyskała w roku 1967 w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.  W 1958 roku podjęła zajęcia dydaktyczne z psychologii klinicznej i psychologii osobowości na KUL na stanowisku asystenta w Katedrze Psychologii Ogólnej. W latach 1970 - 1974 pełniła również funkcję kierownika Specjalizacji filozoficzno-psychologicznej na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej KUL. Równocześnie z pracą w KUL kontynuowała praktykę kliniczną w Pracowni Psychologicznej Szpitala Psychiatrycznego w Krakowie-Kobierzynie. W latach 1974 - 1977 była prodziekanem Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej KUL. W roku 1978 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a dziesięć lat później, w roku 1988 - profesora zwyczajnego. Przez wiele lat (od roku 1972 do przejścia na emeryturę w roku 1997) była kierownikiem nowopowstałej Katedry Psychologii Klinicznej i Osobowości Instytutu Psychologii Wydziału Nauk Społecznych, kierowała też Sekcją Psychologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

  W roku 1997 Pani Profesor przeszła na emeryturę, ale do przełomu wieków prowadziła zajęcia zlecone w Instytucie Psychologii KUL. 25 marca 1999 roku podczas publicznego zebrania Towarzystwa Naukowego KUL odbyło się uroczyste wręczenie Nagrody im. Księdza Idziego Radziszewskiego przyznawanej za całokształt dorobku naukowego w duchu humanizmu chrześcijańskiego

Profesor Zenomena Płużek zmarła 16 sierpnia 2005 roku. Pozostawiła po sobie znaczący, trwały dorobek w dziedzinie polskiej psychologii klinicznej.