Cel główny

Kompleksowe umiędzynarodowienie KUL poprzez podniesienie jakości badań i kształcenia, rozwój globalnych partnerstw oraz budowanie rozpoznawalnej marki uczelni w oparciu o jej tożsamość i wartości. Przedstawione cele tworzą spójny system działań prowadzących do trwałego umiędzynarodowienia uczelni w wymiarze naukowym, dydaktycznym, organizacyjnym i wizerunkowym.

Cele szczegółowe

  1. Wzmocnienie pozycji naukowej KUL w obiegu międzynarodowym
    • Zwiększenie liczby publikacji w języku angielskim i ich cytowalności.
    • Intensyfikacja udziału w międzynarodowych projektach i grantach.
    • Rozwój trwałych partnerstw badawczych oraz międzynarodowych zespołów i centrów naukowych.
    • Wzrost mobilności naukowej pracowników i doktorantów.
  2. Zwiększenie atrakcyjności oferty edukacyjnej dla studentów zagranicznych
    • Rozszerzenie programów i kursów w języku angielskim, w tym krótkich form kształcenia (mikropoświadczenia).
    • Umiędzynarodowienie szkół doktorskich (zagraniczni promotorzy, staże, wspólne programy).
    • Rozwój mobilności w ramach programów takich jak Erasmus+ oraz poza nimi.
    • Pozyskiwanie międzynarodowych akredytacji i zwiększenie liczby profesorów wizytujących.
    • Profesjonalizacja obsługi studentów zagranicznych i rozwój systemu wsparcia stypendialnego.
  3. Budowanie wielokulturowego i inkluzyjnego środowiska akademickiego
    • Włączanie treści globalnych i międzykulturowych do programów studiów.
    • Kształtowanie postaw otwartości, odpowiedzialności i etyki akademickiej.
    • Wspieranie integracji studentów i pracowników różnych narodowości, w tym osób z niepełnosprawnościami.
  4. Rozwój międzynarodowych partnerstw strategicznych
    • Aktywizacja sieci zagranicznych absolwentów.
    • Współpraca z partnerami akademickimi, instytucjonalnymi i biznesowymi za granicą.
    • Udział w projektach wspierających rozwój społeczeństwa opartego na wiedzy i cele zrównoważonego rozwoju (SDG).
  5. Budowanie międzynarodowej marki i prestiżu KUL
    • Wzmacnianie pozycji uczelni w rankingach międzynarodowych.
    • Promowanie misji i tradycji katolickiej jako elementu tożsamości uczelni.
    • Rozwój współpracy międzynarodowej w obszarze dostępności i odpowiedzialności społecznej.

1. Metodologia wzmacniania pozycji naukowej

1.1. Diagnoza i planowanie

  • Audyt potencjału badawczego (publikacje, granty, partnerstwa, mobilność).
  • Identyfikacja priorytetowych dyscyplin o największym potencjale umiędzynarodowienia.
  • Określenie mierzalnych wskaźników (publikacje w j. angielskim, cytowalność, granty międzynarodowe).

1.2. Systemowe wsparcie kadry

  • Utworzenie stałego punktu wsparcia grantowego i publikacyjnego.
  • Program mentoringowy dla młodych naukowców.
  • Szkolenia z zakresu aplikowania o granty (np. Horizon Europe) i publikowania w renomowanych czasopismach.

1.3. Rozwój partnerstw i sieci

  • Mapowanie kluczowych ośrodków zagranicznych.
  • Tworzenie konsorcjów badawczych i wspólnych centrów naukowych.
  • Rozwój programów „Visiting Professors” i krótkoterminowych pobytów badawczych.

1.4. Monitoring i ewaluacja

  • Coroczne raporty dotyczące publikacji, cytowań i projektów.
  • Analiza efektywności wsparcia grantowego.
  • System motywacyjny powiązany z aktywnością międzynarodową.

2. Metodologia zwiększania atrakcyjności oferty dydaktycznej

2.1. Analiza rynku i potrzeb

  • Badanie konkurencyjności oferty w Europie i poza nią.
  • Konsultacje z partnerami zagranicznymi i studentami międzynarodowymi.

2.2. Projektowanie programów

  • Tworzenie kierunków i modułów w języku angielskim.
  • Wprowadzanie mikropoświadczeń i krótkich form kształcenia.
  • Rozwój wspólnych programów (joint/double degree).

2.3. Umiędzynarodowienie doktoratów

  • Włączanie zagranicznych promotorów i recenzentów.
  • Programy stażowe i partnerskie szkoły doktorskie.
  • Seminaria międzynarodowe online i stacjonarne.

2.4. Mobilność i akredytacje

  • Intensyfikacja udziału w programach takich jak Erasmus+.
  • Przygotowanie kierunków do międzynarodowych akredytacji.
  • Stałe zwiększanie liczby profesorów wizytujących.

2.5. System obsługi studentów zagranicznych

  • Rozwój zintegrowanego centrum wsparcia.
  • Digitalizacja procesów administracyjnych.
  • Programy adaptacyjne i mentoringowe.

3. Metodologia budowania środowiska wielokulturowego

3.1. Integracja treści globalnych

  • Wprowadzanie modułów międzykulturowych do wszystkich kierunków.
  • Tworzenie kursów online o tematyce globalnej.

3.2. Kultura otwartości i etyki

  • Warsztaty z komunikacji międzykulturowej i etyki akademickiej.
  • Opracowanie kodeksu dobrych praktyk w zakresie inkluzywności.

3.3. Integracja i dostępność

  • Programy mentoringowe dla studentów zagranicznych.
  • Wsparcie psychologiczne w językach obcych.
  • Dostosowanie infrastruktury i materiałów dydaktycznych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

4. Metodologia rozwoju partnerstw strategicznych

4.1. Sieć absolwencka

  • Budowa cyfrowej platformy „Global Alumni Network”.
  • Program mentoringowy absolwent–student.
  • Cykliczne wydarzenia międzynarodowe.

4.2. Współpraca z otoczeniem społeczno-gospodarczym

  • Tworzenie wspólnych projektów badawczych i wdrożeniowych.
  • Międzynarodowe programy stażowe i praktyki.
  • Udział w konsorcjach realizujących cele zrównoważonego rozwoju (SDG).

5. Metodologia budowania marki międzynarodowej

5.1. Strategiczne podejście do rankingów

  • Identyfikacja kluczowych rankingów i ich kryteriów.
  • Coroczna analiza pozycji uczelni i rekomendacje działań.

5.2. Spójna komunikacja międzynarodowa

  • Promocja osiągnięć naukowych w mediach zagranicznych.
  • Organizacja konferencji i wydarzeń o zasięgu globalnym.

5.3. Wykorzystanie tożsamości uczelni

  • Rozwijanie współpracy z uczelniami inspirowanymi wartościami chrześcijańskimi.
  • Promowanie badań łączących wymiar naukowy i etyczny.

Mechanizm horyzontalny (dla wszystkich celów)

  • Cykl zarządzania jakością (PDCA): planowanie – wdrażanie – kontrola – doskonalenie.
  • Centralny system zbierania danych i wskaźników umiędzynarodowienia.
  • Coroczny raport umiędzynarodowienia przedstawiany władzom uczelni.
  • Powiązanie finansowania i systemu motywacyjnego z realizacją celów międzynarodowych.