11 listopada rozpoczęły się aresztowania innych profesorów Uniwersytetu, a sześć dni później Uczelnia została zamknięta. Do więzienia trafili między innymi profesorowie: Ignacy Czuma, ks. Zdzisław Goliński, ks. Henryk Isandowski, Henryk Jakubanis, ks. Piotr Kałwa, ks. Piotr Kremer, ks. Józef Kruszyński, Aleksander Kossowki, Władysław Kuraszkiewicz, Mieczysław Popławski, Stanisław Szczęch.
Dziesięciu lubelskich profesorów zwolniono w okresie od marca do czerwca 1940 r., niektórzy jednak, jak na przykład prof. Kuraszkiewicz przejść musieli przez piekło obozów koncentracyjnych. Profesorowie KUL znaleźli się w Sachsenhausen, Oranienburgu i Dachau.
Ponadto trzech pracowników naukowych Uniwersytetu zginęło rozstrzelanych na lubelskim zamku i w przeddzień opuszczenia Lublina przez wojska niemieckie.
Pomimo aresztowań i represji wielu studentów mogło kontynuować naukę. Wykładowcy, którym udało się uniknąć więzienia, tajne zajęcia na kompletach rozpoczęli już w dwa tygodnie po zamknięciu Uczelni przez Niemców.
(Skład osobowy, Spis wykładowców i instytucji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w roku akad. 1946/47  oraz sprawozdanie za lata poprzednie, Lublin 1947, s. 11 – 13.)
Autor: Liliana Kycia
Ostatnia aktualizacja: 14.11.2007, godz. 10:38 - Liliana Kycia