W Wydawnictwie Instytutu Badań Literackich PAN ukazał się pierwszy tom korespondencji rodzinnej Zofii Kossak w opracowaniu Małgorzaty Nowak, Dariusza Pachockiego i Artura Truszkowskiego przy współpracy Jadwigi Goniewicz-Potockiej.

Tom obejmuje lata 1939–1947 i zawiera 255 jednostek (listów i kartek). W historii życia pisarki i jej rodziny to czas wojny, londyńskiego okresu emigracji oraz początkowy etap pobytu w Trossell.

Epistolograficzna, rodzinna opowieść zaczyna się w 1939 roku. Zofia Kossak była już wówczas autorką kilku ważnych książek. Niemal od samego początku zaangażowała się w działalność Polskiego Państwa Podziemnego. Wkrótce trafiła w ręce Gestapo: „Aresztowana przez Niemców przebywała najpierw na Pawiaku, skąd przewieziono ją do Oświęcimia. […] Cudem przeżyła piekło Oświęcimia, po zdekonspirowaniu przewieziona została na Pawiak, gdzie skazano ją na śmierć. Tuż przed wybuchem Powstania Warszawskiego została uwolniona dzięki staraniom polskiego podziemia”. Po zakończeniu działań wojennych Zofia Kossak wyjechała z kraju. Osiadła w Londynie, potem z mężem na kornwalijskiej farmie. Wróciła do Polski w lutym 1957 roku.

– ze Wstępu prof. Dariusza Pachockiego

Zachęcamy do lektury, dostępnej tutaj.

Publikacja dofinansowana ze środków budżetu państwa w ramach programu realizowanego przez Ministra Edukacji i Nauki pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki”. Nr projektu: 11H 20 0386 88.