Jestem doktorem, starszym wykładowcą w Katedrze Psychologii Eksperymentalnej KUL. W kręgu moich zainteresowań naukowych leży badanie psychologicznych uwarunkowań relacji człowiek-technologia (sztuczna inteligencja), który sprzyja osiągnięciu dobrostanu (wzmacnianiu sił psychicznych) użytkowników. Rozwijam autorską koncepcję „cyberpsychologia pozytywna”. Szczególnie interesują mnie: procesy, które leżą u podstaw transformacji doświadczenia wzbudzanego przez nowe technologie (np. technologie immersyjne, takie jak VR); pojmowanie sztucznej inteligencji przez ekspertów i laików; wpływ antropocentryzmu na akceptację i adopcję sztucznych systemów; percepcja umysłu i status moralny sztucznych agentów oraz postaci cyborgicznych; możliwość rozwijania dzięki kontaktowi z technologią takich sił psychicznych jak podziw dla piękna oraz związek ocen estetycznych z zaangażowaniem w piękno; problematyka cyborgizacji i wzmacniania technologicznego człowieka w zakresie percepcji i twórczości (transhumanizm) oraz zmiany w zakresie definiowania kapitału ludzkiego w kontekście transformacji cyfrowej.

Autor: ---
Ostatnia aktualizacja: 06.10.2022, godz. 14:36 - Emilia Zabielska-Mendyk