Społeczność akademicka KUL

z wiarą i chrześcijańską nadzieją na zmartwychwstanie

żegna

 

o. dra Piotra Kycia OFM Conv.

znakomitego wychowawcę, wykładowcę na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej
i Wydziale Nauk Społecznych KUL

 

 

Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie

 

Uroczystości pogrzebowe odbędą się w poniedziałek 9 października 2017 r.  w Bazylice św. Franciszka przy ulicy Franciszkańskiej 2 w Krakowie:

godz. 10.30 – Koronka do Bożego Miłosierdzia
godz. 11.00 – Msza święta
godz. 12.45 – procesja od bramy do grobowca na cmentarzu Najświętszego Salwatora w Krakowie


 

O. dr Piotr Kyć, franciszkanin, pracownik naukowy i wykładowcy Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej i Wydziału Nauk Społecznych KUL (1971-1997).

 

Piotr Stanisław Kyć, urodzony 2 IV 1931 r. w Porąbce koło Krakowa, do zakonu franciszkanów konwentualnych wstąpił w Krakowie. Śluby wieczyste złożył 11 X  1953 r., a święcenia kapłańskie przyjął 25 VI 1955 r. w Krakowie.

 

Absolwent biologii UMCS i filozofii przyrody KUL. Doktorat z biologii uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim. W swojej karierze akademickiej, naukowej, wychowawczej i duszpasterskiej ponad 20 lat prowadził wykłady z genetyki i fizjologii roślin oraz genetyki molekularnej na KUL i UMCS. Był nauczycielem w Niższym Seminarium  Duchownym w Legnicy i rektorem Wyższego Seminarium Duchownego Franciszkanów w Krakowie.

 

Ojciec Piotr był biologiem zakochany w misjach. Po przejściu na emeryturę w 2001 r. przez wiele niedziel w roku mówił o misjach z ambony, ale także w przedsionkach dziesiątków kościołów w całej Polsce stawał z koszykiem, prosząc o ofiary na misje franciszkańskie.

 

Był odpowiedzialny za dzieło misyjne Kościoła jako sekretarz ds. animacji misyjnej w prowincji krakowskiej i później jako pracownik sekretariatu misyjnego. Z jego inicjatywy odbywają się spotkania dla rodzin misjonarzy franciszkańskich. Redagował i wydawał przez wiele lat biuletyn informacyjny „Nasze Misje Franciszkańskie”. Zajmował się też koordynacją dzieła „adopcja serca” (adopcja na odległość), polegającego na zadeklarowanej na określony czas pomocy finansowej ubogim dzieciom, obejmującego placówki misyjne prowadzone przez franciszkanów w Ameryce Południowej i Afryce.

 

Pociągał swoją pokorą i postawą pełną szacunku do człowieka, „trzciny nadłamanej nie łamał”, szukał tego, co łączy. Rzeczy niemożliwe dzięki modlitwie stawały się możliwe. Był niepisanym duszpasterzem wielu środowisk akademickich.

 

Ojciec Piotr Kyć znany był z organizacji spływów kajakowych dla kleryków franciszkańskich i studentów. Inicjatywa ta zrodziła się podczas jego pracy w Niższym Seminarium Duchownym w Legnicy i skierowana była najpierw do wychowanków seminarium. Potem zaczęli się zgłaszać studenci z Legnicy i Wrocławia, a po przejściu o. Piotra na KUL w 1972 r. – studenci z filozofii przyrody na KUL, z rocznika, którego był opiekunem, później dołączali młodzi z Akademii Medycznej, Akademii Rolniczej, Politechniki Lubelskiej. Spływy kajakowe organizowane przez o. Piotra stanowiły swego rodzaju rekolekcje na wodzie, stawały się praktyką życia chrześcijańskiego. O. Piotr mówił: „Na pierwszym spływie nabrałem przekonania, że jest on najlepszą  formą odpoczynku, bycia z przyrodą, w ustawicznie zmieniającej się formie, integracji międzyludzkiej, wymiany myśli i formacji duchowej” (Kajaki, nad całym światem – kajaki...! Spływy kajakowe z o. Piotrem Kyciem OFMConv w latach 1968-2005 , red. J. Wartalska, Bratni Zew Wydawnictwo Franciszkanów, Kraków 2015, s. 7).

 

(na postawie R.W., Z.W., Diamentowy dar. Jubileusz kapłaństwa o.dra Piotra Kycia OFM Conv., Przegląd Uniwersytecki nr 4-5 (156-157)/2015, s.38-39.)

 


 

 

Autor: Leszek Wojtowicz
Ostatnia aktualizacja: 06.10.2017, godz. 12:52 - Leszek Wojtowicz