Badania i zajęcia związane z literaturą oświecenia i romantyzmu prowadzone były od początku istnienia polonistyki na KUL-u. W okresie dwudziestolecia międzywojennego literaturą wieku XVIII i XIX zajmowali się dr Piotr Bańkowski, ks. dr Cezary Pęcherski i ich następcy - profesorowie: Wiktor Hahn, Julian Krzyżanowski i Henryk Życzyński. Po wojnie katedrę literatury polskiej, po poległym w kampanii wrześniowej H. Życzyńskim, objął prof. Juliusz Kleiner, przekazując ją już w trzecim trymestrze roku akademickiego 1944/45 prof. Stefanowi Kawynowi.

 

Od roku akademickiego 1950/51 kierownikiem był prof. Czesław Zgorzelski, właściwy twórca Katedry Literatury Oświecenia i Romantyzmu. Zainicjował on również działalność prekursorskiej w badaniach nad literaturą romantyczną tzw. „lubelskiej szkoły genologicznej”, którą tworzyli m.in. Wiesław Grabowski, Ireneusz Opacki, Danuta Paluchowska, Marian Maciejewski, będący jednocześnie następcą Profesora na stanowisku kierownika katedry (lata 1978-2007, z przerwą między 1997 a 2005 r., kiedy kierowanie katedrą przejęła prof. Danuta Paluchowska). W latach 2007-2014 kierownikiem katedry był prof. Dariusz Seweryn, od 2014 roku funkcję tę sprawował prof. Roman Doktór.

 

Obecnie zespół pracowników tworzą: prof. Dariusz Seweryn, prof. Wacław Pyczek, prof. Agata Seweryn.

Pracownicy związani z katedrą w przeszłości

Autor: Agata Seweryn
Ostatnia aktualizacja: 12.10.2020, godz. 13:14 - Agata Seweryn